Ανασκόπηση δημοσκοπήσεων Ιουλίου – Αυγούστου 2026

Ένα ακόμη δημοσκοπικά φτωχό καλοκαίρι ολοκληρώθηκε, με το βλέμμα στραμμένο στον αναμενόμενο καταιγισμό των δημοσκοπήσεων του Σεπτεμβρίου, στη γνωστή «ηρεμία πριν από την καταιγίδα».

Το διάστημα που εξετάζουμε σημαδεύτηκε τον Ιούλιο από την πολιτική βία και τις φονικές επιθέσεις σε στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, τις δικαστικές εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και την έναρξη της διαδικασίας για τη συνταγματική αναθεώρηση. Τον Αύγουστο, στο επίκεντρο βρέθηκαν οι μεγάλες πυρκαγιές σε Αττική και Βοιωτία, η νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η αμυντική συμφωνία της Ελλάδας με το Ισραήλ και η ολοκλήρωση του κύκλου του Ταμείου Ανάκαμψης.

Κυρίαρχα ζητήματα για τους πολίτες παρέμειναν η ακρίβεια, το στεγαστικό, η διαφθορά και η αποτελεσματικότητα του κράτους.

Όπως επισημαίνουμε πάντοτε σε περιόδους με περιορισμένο αριθμό ερευνών, καταγράφουμε τις δημοσκοπήσεις του διμήνου Ιουλίου–Αυγούστου 2026 με την απαραίτητη υποσημείωση ότι τα δεδομένα και τα συμπεράσματα έχουν μικρότερη βαρύτητα σε σχέση με άλλες περιόδους. Ο μέσος όρος βασίζεται σε λιγότερες δημοσκοπήσεις και σε μικρότερο αριθμό εταιρειών, καθώς αρκετές από τις μεγαλύτερες εταιρείες, οι οποίες συνήθως δημοσιεύουν μετρήσεις σε μηνιαία βάση, δεν παρουσίασαν νέα έρευνα.

Οι κερδισμένοι και οι χαμένοι του καλοκαιριού του 2026

Οι τάσεις που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται τον Ιούνιο φαίνεται να συνεχίζονται και στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου.

Μεγάλη κερδισμένη αναδεικνύεται η Ελληνική Λύση, η οποία συνεχίζει την ανοδική της πορεία, καταγράφοντας αύξηση κατά 0,92 ποσοστιαίες μονάδες, που αντιστοιχεί σε σχετική άνοδο 14,26%. Ανοδικά κινείται και το ΚΚΕ, με κέρδη 0,35 μονάδων ή 5,94%.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ, έπειτα από πολλούς μήνες συνεχούς υποχώρησης. Το κόμμα ενισχύεται κατά 0,36 ποσοστιαίες μονάδες, επίδοση που αντιστοιχεί σε σχετική αύξηση 29,75%. Σε μικρότερη κλίμακα κινούνται ανοδικά η Πλεύση Ελευθερίας, με κέρδη 0,17 μονάδων ή 4,55%, και η ΕΛ.Α.Σ., με άνοδο 0,15 μονάδων ή 1,02%.

Στον αντίποδα, συνεχίζεται η πτωτική πορεία της Ελπίδας για Δημοκρατία, η οποία καταγράφει τις μεγαλύτερες απώλειες του διμήνου: υποχωρεί κατά 1,34 ποσοστιαίες μονάδες, που αντιστοιχούν σε σχετική μείωση 17,01%.

Μικρότερες απώλειες παρουσιάζουν το ΠΑΣΟΚ, με πτώση 0,22 μονάδων ή 2,27%, και η Νέα Δημοκρατία, η οποία υποχωρεί κατά 0,19 μονάδες ή 0,74%.

Χωρίς ουσιαστικές μεταβολές παραμένουν η Φωνή Λογικής, με οριακές απώλειες 0,03 μονάδων, το ΜέΡΑ25, που ενισχύεται κατά 0,09 μονάδες, οι Δημοκράτες ΠΚ, με άνοδο 0,06 μονάδων, και η ΝΙΚΗ, με κέρδη 0,05 μονάδων.

Οι νέοι συσχετισμοί δυνάμεων

Η εικόνα του πολιτικού σκηνικού παρουσιάζει σαφή σημάδια σταθεροποίησης στις πρώτες τρεις θέσεις.

Η Νέα Δημοκρατία παραμένει εδραιωμένη στην πρώτη θέση, διατηρώντας σημαντική απόσταση από την ΕΛ.Α.Σ., παρά την οριακή μείωση της μεταξύ τους διαφοράς κατά το εξεταζόμενο δίμηνο. Η ΕΛ.Α.Σ. σταθεροποιείται στη δεύτερη θέση, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί πλέον τον βασικό δημοσκοπικό αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας.

Στην τρίτη θέση παραμένει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν εμφανίζει τη δυναμική που θα του επέτρεπε να πλησιάσει την ΕΛ.Α.Σ. Παράλληλα, όμως, δεν απειλείται άμεσα η θέση του από κάποιο μικρότερο κόμμα.

Στις θέσεις τέσσερα έως οκτώ καταγράφονται σημαντικότερες ανακατατάξεις. Η Ελπίδα για Δημοκρατία, εξαιτίας της πτώσης που παρουσίασε, χάνει την τέταρτη θέση από την ανερχόμενη Ελληνική Λύση και υποχωρεί στην πέμπτη.

Ακολουθεί το ΚΚΕ, το οποίο, εφόσον συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και την πέμπτη θέση. Η Πλεύση Ελευθερίας συμπληρώνει την ομάδα των επτά κομμάτων που εμφανίζονται με σαφές προβάδισμα για κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Η Φωνή Λογικής προηγείται στη μάχη για την όγδοη θέση και, με βάση τον σημερινό μέσο όρο, εισέρχεται οριακά στη Βουλή. Μαζί με το ΜέΡΑ25 εμφανίζει περισσότερες πιθανότητες κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης σε σύγκριση με τους Δημοκράτες ΠΚ και τη ΝΙΚΗ.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανοδική αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. Το βασικό ερώτημα είναι αν η τάση αυτή θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες, επιτρέποντας στο κόμμα να επιστρέψει σε ποσοστά που θα του δίνουν ρεαλιστικές πιθανότητες κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Υποθετική κατανομή εδρών

Με βάση τον μέσο όρο των δημοσκοπήσεων του Ιουλίου και του Αυγούστου 2026, μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, εξακολουθεί να προκύπτει το σενάριο μιας οκτακομματικής Βουλής.

Η συγκεκριμένη σύνθεση δεν επιτρέπει τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης, ενώ αφήνει ανοιχτά μόνο αριθμητικά και πολιτικά εξαιρετικά δύσκολα σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών.

Η υποθετική κατανομή των 300 εδρών διαμορφώνεται ως εξής:

• Νέα Δημοκρατία: 119 έδρες, όσες και τον Ιούνιο.
• ΕΛ.Α.Σ.: 52 έδρες, χωρίς μεταβολή.
• ΠΑΣΟΚ: 34 έδρες, (-1)
• Ελληνική Λύση: 25 έδρες, (+4)
• Ελπίδα για Δημοκρατία: 24 έδρες, (-4)
• ΚΚΕ: 22 έδρες, (+2)
• Πλεύση Ελευθερίας: 14 έδρες, χωρίς μεταβολή.
• Φωνή Λογικής: 10 έδρες, (-1)

Η περιορισμένη δημοσκοπική βάση του διμήνου

Τον Ιούνιο καταγράψαμε 13 δημοσκοπήσεις από οκτώ διαφορετικές εταιρείες. Αντίθετα, στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 καταγράφηκαν συνολικά εννέα δημοσκοπήσεις από επτά εταιρείες.

Όλες οι έρευνες που συμβάλλουν στον υπολογισμό του μέσου όρου πραγματοποιήθηκαν τον Ιούλιο, με μοναδική εξαίρεση τη δημοσκόπηση της Interview, η οποία διενεργήθηκε στα τέλη Αυγούστου. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα του διμήνου πρέπει να αξιολογούνται με μεγαλύτερη επιφύλαξη και να αντιμετωπίζονται κυρίως ως ένδειξη τάσεων και όχι ως πλήρως παγιωμένη εικόνα του εκλογικού σώματος.

Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου επικαιροποιήθηκαν επίσης οι μετρήσεις των πολιτικών αρχηγών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και επισημάνθηκαν οι σημαντικότερες μεταβολές που καταγράφηκαν στους λογαριασμούς τους.

Μια νέα ιστοσελίδα για τις εκλογές του 2027

Το καλοκαίρι του 2026 η ομάδα του dimoskopiseis.gr παρουσίασε το ekloges2027.com μια νέα ιστοσελίδα αποκλειστικά αφιερωμένη στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.

Το ekloges2027.com φιλοξενεί πολιτικές ειδήσεις και ανακοινώσεις από όλα τα κόμματα, συγκεντρώνει πληροφορίες για το σύνολο των εκλογικών περιφερειών και προσφέρει τη δυνατότητα φιλοξενίας άρθρων από υποψηφίους όλων των πολιτικών παρατάξεων.

Στόχος της νέας ιστοσελίδας είναι να αποτελέσει έναν ολοκληρωμένο και διαρκώς ενημερωμένο κόμβο πληροφόρησης για την πορεία προς τις εκλογές του 2027, συμπληρώνοντας τη δημοσκοπική ενημέρωση και τις αναλύσεις του dimoskopiseis.gr.

---

Ανάλυση δημοσκοπήσεων ανά πολιτικό φορέα

Νέα Δημοκρατία

Σταθερή πρωτιά, αλλά χωρίς δυναμική αυτοδυναμίας

Η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 την κυριαρχία της στο πολιτικό σκηνικό, παραμένοντας με μεγάλη διαφορά στην πρώτη θέση. Παρά την αναδιάταξη της αντιπολίτευσης και την εδραίωση της ΕΛ.Α.Σ. ως δεύτερης πολιτικής δύναμης, η πρωτιά του κυβερνώντος κόμματος δεν φαίνεται να απειλείται. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν καταγράφεται η ανοδική δυναμική που θα μπορούσε να δημιουργήσει ρεαλιστικές προϋποθέσεις κοινοβουλευτικής αυτοδυναμίας.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της Νέας Δημοκρατίας διαμορφώνεται στο 25,56%, έναντι 25,75% τον Ιούνιο. Πρόκειται για οριακή υποχώρηση κατά 0,19 ποσοστιαίες μονάδες ή 0,74%, η οποία επιβεβαιώνει περισσότερο τη σταθεροποίηση παρά την ανάπτυξη μιας σαφούς πτωτικής τάσης. Οι επιμέρους μετρήσεις κινούνται από το 23,8% έως το 27,3%, αποτυπώνοντας μια σχετικά ελεγχόμενη διακύμανση γύρω από τον μέσο όρο.

Διαφορετική είναι η εικόνα μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων. Με βάση τις διαθέσιμες δημοσκοπήσεις του Ιουλίου που δημοσίευσαν τα απαραίτητα στοιχεία, ο μέσος όρος της Νέας Δημοκρατίας διαμορφώνεται στο 29,84%, έναντι 29,65% τον Ιούνιο. Καταγράφεται, επομένως, οριακή άνοδος κατά 0,19 ποσοστιαίες μονάδες.

Η αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ πρόθεσης ψήφου και αναγωγής δεν αποτελεί πραγματική αντίφαση. Οι δύο μέσοι όροι δεν βασίζονται ακριβώς στο ίδιο σύνολο ερευνών, καθώς η αναγωγή προκύπτει μόνο από τις δημοσκοπήσεις που παρέχουν τα κατάλληλα δεδομένα. Επιπλέον, τον Αύγουστο πραγματοποιήθηκε μόλις μία νέα μέτρηση πρόθεσης ψήφου, της Interview. Συνεπώς, οι μικρές μεταβολές πρέπει να αξιολογούνται με ιδιαίτερη προσοχή και όχι ως ένδειξη ουσιαστικής μετακίνησης του εκλογικού σώματος.

Το 29,84% μετά την αναγωγή τοποθετεί τη Νέα Δημοκρατία κατά 1,53 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2024. Παραμένει, ωστόσο, κατά 10,72 μονάδες χαμηλότερα από το 40,56% των εθνικών εκλογών του 2023. Η σύγκριση επιβεβαιώνει ότι το κυβερνών κόμμα έχει ανακτήσει ένα μικρό μέρος των απωλειών των ευρωεκλογών, αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ μακριά από τα επίπεδα της τελευταίας εθνικής αναμέτρησης.

Η κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας αποτυπώνεται καθαρά και στη διαφορά από τη δεύτερη ΕΛ.Α.Σ. Στην πρόθεση ψήφου η απόσταση μεταξύ των δύο κομμάτων ανέρχεται στις 10,70 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ μετά την αναγωγή διευρύνεται στις 12,76 μονάδες. Παρά την εδραίωση της ΕΛ.Α.Σ. στη δεύτερη θέση, δεν φαίνεται προς το παρόν να διαμορφώνεται πραγματική απειλή για την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας.

Το βασικό πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα δεν βρίσκεται, επομένως, στη μεταξύ τους διαφορά, αλλά στην απόσταση που το χωρίζει από την αυτοδυναμία. Με βάση την υποθετική κατανομή εδρών του διμήνου, η Νέα Δημοκρατία καταλαμβάνει περίπου 119 έδρες, όσες και τον Ιούνιο. Υπολείπεται, δηλαδή, κατά 32 έδρες της απαιτούμενης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, γεγονός που καθιστά αναγκαία είτε μια σημαντική εκλογική άνοδο είτε την αναζήτηση κυβερνητικών συνεργασιών.

Η πολιτική περίοδος Ιουλίου–Αυγούστου περιείχε τόσο θετικές όσο και αρνητικές παραμέτρους για την κυβέρνηση. Η έναρξη της Συνταγματικής Αναθεώρησης επέτρεψε στη Νέα Δημοκρατία να επαναφέρει στο προσκήνιο την ατζέντα των θεσμικών αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων. Παράλληλα, η αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ και η αντίδραση της Αθήνας στις τουρκικές θαλάσσιες διεκδικήσεις ενίσχυσαν την κυβερνητική παρουσία στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας. Συνεχή πληροφόρηση για την πολιτική δραστηριότητα και τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας μπορείτε να έχετε στο Εκλογές 2027

Στον αντίποδα, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παρέμεινε σημαντική πηγή πολιτικής πίεσης, παρά την αρχειοθέτηση μέρους των υποθέσεων που αφορούσαν πολιτικά πρόσωπα. Οι διώξεις σε τέσσερις εν ενεργεία βουλευτές διατήρησαν το ζήτημα της διαφθοράς στην επικαιρότητα. Οι μεγάλες πυρκαγιές σε Αττική και Βοιωτία επανέφεραν επίσης την κριτική για την αποτελεσματικότητα της Πολιτικής Προστασίας, ενώ η ολοκλήρωση του κύκλου του Ταμείου Ανάκαμψης προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση σχετικά με τα έργα που ολοκληρώθηκαν, τροποποιήθηκαν ή απεντάχθηκαν.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτούν οι εξελίξεις στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Η σημαντική ενίσχυση της Ελληνικής Λύσης δείχνει ότι ένα τμήμα του συντηρητικού και πατριωτικού ακροατηρίου παραμένει πολιτικά διαθέσιμο. Παράλληλα, το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά εξακολουθεί να αποτελεί παράγοντα αβεβαιότητας, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει προκαλέσει εμφανή δημοσκοπική αποσταθεροποίηση της Νέας Δημοκρατίας. Εάν ένας τέτοιος σχηματισμός τελικά δημιουργηθεί, θα μπορούσε να περιορίσει ακόμη περισσότερο τις πιθανότητες αυτοδυναμίας, ακόμη και χωρίς να αμφισβητήσει την πρωτιά του κυβερνώντος κόμματος.

Το επόμενο κρίσιμο ορόσημο είναι οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η ακρίβεια, το στεγαστικό, η φορολογία της μεσαίας τάξης, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι συνταξιούχοι αποτελούν τα βασικά πεδία στα οποία η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να ανακτήσει πολιτικό έδαφος. Η ΔΕΘ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη χαρακτήρισε ως την τελευταία πριν από τις εθνικές εκλογές, τις οποίες τοποθέτησε την άνοιξη του 2027.

Με τα σημερινά δεδομένα, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να έχει εξασφαλίσει τη θέση του πρώτου κόμματος, χωρίς όμως να έχει εξασφαλίσει και τον σχηματισμό κυβέρνησης. Η εικόνα του διμήνου είναι περισσότερο εικόνα ανθεκτικής σταθερότητας γύρω από το 30% παρά ουσιαστικής εκλογικής ανάκαμψης.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο δεν είναι αν η Νέα Δημοκρατία θα διατηρήσει την πρωτιά της, αλλά αν οι εξαγγελίες της ΔΕΘ και η σταδιακή είσοδος στην προεκλογική περίοδο θα της επιτρέψουν να ξεπεράσει το σημερινό δημοσκοπικό της «ταβάνι». Χωρίς μια τέτοια διεύρυνση, η αυτοδύναμη διακυβέρνηση παραμένει μακρινό σενάριο και η συζήτηση για τις μετεκλογικές συνεργασίες θα γίνεται ολοένα και πιο έντονη.

Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη – ΕΛ.Α.Σ.

Εδραίωση στη δεύτερη θέση, αλλά φρένο στην εκρηκτική άνοδο.

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη διατηρεί και στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 τη δυναμική που ανέπτυξε κατά τους πρώτους μήνες της παρουσίας της. Η δημοσκοπική άνοδος του Ιουνίου δεν συνεχίζεται με την ίδια ένταση, αλλά μετατρέπεται σε σταθεροποίηση σε επίπεδα που εδραιώνουν την ΕΛ.Α.Σ. στη δεύτερη θέση του πολιτικού συστήματος.

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για ένα νεοσύστατο κόμμα. Η πρώτη δημοσκοπική έκρηξη θα μπορούσε να αποδειχθεί αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που προκάλεσε η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα. Η διατήρηση, όμως, των ποσοστών της ΕΛ.Α.Σ. και τους επόμενους μήνες περιορίζει το ενδεχόμενο ενός προσωρινού φαινομένου και δείχνει ότι ο νέος πολιτικός σχηματισμός αποκτά σταθερότερες εκλογικές αναφορές.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της ΕΛ.Α.Σ. διαμορφώνεται στο 14,86%, έναντι περίπου 14,71% τον Ιούνιο. Καταγράφεται, επομένως, μικρή άνοδος κατά 0,15 ποσοστιαίες μονάδες ή 1,02%. Οι επιμέρους μετρήσεις κινούνται σε ένα περιορισμένο εύρος, από 14,4% έως 15,5%, στοιχείο που επιβεβαιώνει την αξιοσημείωτη σταθερότητα της εκλογικής της επιρροής.

Ανάλογη είναι η εικόνα μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων. Με βάση τις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου που δημοσίευσαν τα απαραίτητα στοιχεία, ο μέσος όρος της ΕΛ.Α.Σ. ανέρχεται στο 17,08%, έναντι 16,93% τον Ιούνιο. Η άνοδος περιορίζεται και εδώ στις 0,15 ποσοστιαίες μονάδες, με τις επιμέρους επιδόσεις να κυμαίνονται μεταξύ 16,6% και 17,6%.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ΕΛ.Α.Σ. διαμορφώνει ένα πρώτο δημοσκοπικό «δάπεδο» κοντά στο 15% στην πρόθεση ψήφου και στο 17% μετά την αναγωγή. Αυτό αποτελεί επιτυχία για έναν νέο πολιτικό φορέα, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει την πρώτη μεγάλη πρόκληση: τη μετατροπή της σημερινής σταθερότητας σε ένα νέο κύμα ανόδου.

Η απόσταση από τη Νέα Δημοκρατία παραμένει μεγάλη. Στην πρόθεση ψήφου περιορίζεται στις 10,70 ποσοστιαίες μονάδες, έναντι περίπου 11 μονάδων τον Ιούνιο. Μετά την αναγωγή, όμως, διαμορφώνεται στις 12,76 μονάδες, έναντι 12,72 τον προηγούμενο μήνα. Ουσιαστικά, λοιπόν, δεν καταγράφεται πραγματική σύγκλιση των δύο κομμάτων.

Η διαφορετική εικόνα ανάμεσα στην πρόθεση ψήφου και στην αναγωγή συνδέεται με το γεγονός ότι οι δύο μέσοι όροι δεν βασίζονται ακριβώς στο ίδιο σύνολο ερευνών. Παράλληλα, τον Αύγουστο πραγματοποιήθηκε μόνο μία νέα δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου. Επομένως, οι οριακές μεταβολές δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως σαφής αλλαγή της πολιτικής τάσης.

Αντίθετα, η υπεροχή της ΕΛ.Α.Σ. απέναντι στο ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ξεκάθαρη. Στην πρόθεση ψήφου προηγείται κατά 5,39 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ μετά την αναγωγή η μεταξύ τους διαφορά διευρύνεται στις 5,74 μονάδες. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, η δεύτερη θέση δεν φαίνεται να αποτελεί πλέον το βασικό ζητούμενο για την ΕΛ.Α.Σ., καθώς το ΠΑΣΟΚ δεν παρουσιάζει τη δυναμική που θα του επέτρεπε να καλύψει σύντομα αυτή την απόσταση.

Η υποθετική κατανομή εδρών επιβεβαιώνει τον νέο συσχετισμό. Η ΕΛ.Α.Σ. καταλαμβάνει περίπου 52 έδρες, όσες και τον Ιούνιο, έναντι 34 του ΠΑΣΟΚ. Σε περίπτωση εκλογών με τα σημερινά ποσοστά, θα αναδεικνυόταν με σημαντική διαφορά αξιωματική αντιπολίτευση. Οι 52 έδρες, ωστόσο, απέχουν πολύ από έναν αριθμητικό συσχετισμό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς ιδιαίτερα ευρείες και πολιτικά δύσκολες συνεργασίες.

Η έως τώρα κρίση του ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί ευνοϊκά για την ΕΛ.Α.Σ. Οι αποχωρήσεις στελεχών και η δημοσκοπική υποχώρηση του κόμματος σε επίπεδα χαμηλότερα από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης αφήνουν στην ΕΛ.Α.Σ. μεγαλύτερο χώρο για να διεκδικήσει ψηφοφόρους, στελέχη και οργανωτικές δομές από την ευρύτερη Αριστερά και την Κεντροαριστερά.

Το πλεονέκτημα της ΕΛ.Α.Σ. παραμένει η αναγνωρισιμότητα και η εμπειρία διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να διεκδικήσει εξαρχής ρόλο εναλλακτικού κυβερνητικού πόλου, χωρίς να χρειάζεται τον χρόνο πολιτικής καθιέρωσης που απαιτείται για έναν νέο πολιτικό αρχηγό όπως η κα Καρυστιανού. Η ίδια αυτή αναγνωρισιμότητα, όμως, συνοδεύεται και από το βάρος της κυβερνητικής περιόδου 2015–2019, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως εμπόδιο στη διεύρυνση προς ψηφοφόρους που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν αρνητικά την προηγούμενη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Η σημαντικότερη πολιτική πρόκληση για την ΕΛ.Α.Σ. είναι να αποδείξει ότι δεν αποτελεί απλώς έναν ανασχηματισμένο ΣΥΡΙΖΑ με νέα ονομασία και διαφορετική οργανωτική δομή. Η σύνθεση της ηγετικής ομάδας, η επιλογή των προσώπων που θα στελεχώσουν τα ψηφοδέλτια και η παρουσίαση ενός συνεκτικού κυβερνητικού προγράμματος θα κρίνουν αν μπορεί να προσελκύσει ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις πέρα από την παραδοσιακή εκλογική βάση του Αλέξη Τσίπρα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η οργανωτική ανάπτυξη του κόμματος. Η δημιουργία τοπικών οργανώσεων, η παρουσία στις εκλογικές περιφέρειες και η ενσωμάτωση στελεχών από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες πρέπει να πραγματοποιηθούν χωρίς να μεταφερθούν στο νέο κόμμα οι εσωτερικές συγκρούσεις και οι διασπάσεις που αποδυνάμωσαν τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ισορροπία ανάμεσα στη διεύρυνση και στην εσωτερική συνοχή θα αποτελέσει κρίσιμο τεστ πολιτικής ωριμότητας. Συνεχή πληροφόρηση για τις δράσεις και θέσεις της ΕΛΛ.Α.Σ. μπορείτε να έχετε στο Εκλογές 2027

Η παρουσία της ΕΛ.Α.Σ. στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης θα αποτελέσει την πρώτη μεγάλη δοκιμασία της νέας περιόδου. Το κόμμα καλείται να παρουσιάσει συγκεκριμένες και κοστολογημένες προτάσεις για την ακρίβεια, το στεγαστικό, τους μισθούς, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη λειτουργία του κράτους. Για να διεκδικήσει ρόλο εναλλακτικής κυβέρνησης, δεν αρκεί να εκφράσει τη δυσαρέσκεια απέναντι στη Νέα Δημοκρατία· πρέπει να πείσει ότι διαθέτει αξιόπιστο και εφαρμόσιμο σχέδιο διακυβέρνησης.

Με τα σημερινά δεδομένα, η ΕΛ.Α.Σ. φαίνεται να έχει κερδίσει τη μάχη της δεύτερης θέσης και να διαμορφώνεται ως ο βασικός αντιπολιτευτικός πόλος απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει καταφέρει, όμως, να περιορίσει ουσιαστικά την απόσταση από το κυβερνών κόμμα ούτε να αποκτήσει ακόμη σαφή τροχιά διεκδίκησης της πρώτης θέσης.

Το κρίσιμο ερώτημα για τους επόμενους μήνες δεν είναι πλέον αν η ΕΛ.Α.Σ. θα καθιερωθεί ως αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά αν μπορεί να ξεπεράσει το σημερινό δημοσκοπικό της επίπεδο και να μετατραπεί από ισχυρό δεύτερο κόμμα σε πραγματική εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητά της, όχι όμως ακόμη τη δυνατότητά της να απειλήσει την πολιτική πρωτοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας.

ΠΑΣΟΚ

Σταθερό στην τρίτη θέση, χωρίς δυναμική επιστροφής στη δεύτερη

Το ΠΑΣΟΚ διατηρεί και στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 την τρίτη θέση στο πολιτικό σύστημα, επιβεβαιώνοντας τη δημοσκοπική σταθεροποίηση που είχε αρχίσει να διαφαίνεται τον Ιούνιο. Η μεγάλη υποχώρηση που προκάλεσε η εμφάνιση των νέων πολιτικών σχηματισμών φαίνεται να έχει ανακοπεί, χωρίς όμως να καταγράφεται ουσιαστική ανάκαμψη.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη ενός κόμματος το οποίο έχει κατοχυρώσει την παρουσία του στην πρώτη τριάδα, αλλά εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα από τις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Το ΠΑΣΟΚ δεν απειλείται άμεσα με απώλεια της τρίτης θέσης, αλλά ούτε εμφανίζει τη δυναμική που θα του επέτρεπε να πλησιάσει την ΕΛ.Α.Σ. και να επιστρέψει στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του κόμματος διαμορφώνεται στο 9,47%, έναντι περίπου 9,69% τον Ιούνιο. Πρόκειται για υποχώρηση κατά 0,22 ποσοστιαίες μονάδες ή 2,27%. Οι επιμέρους μετρήσεις παρουσιάζουν σχετικά μεγάλη διακύμανση, από 8,5% έως 10%, γεγονός που δείχνει ότι η εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί πλήρως σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο.

Μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, η εικόνα είναι περισσότερο σταθερή. Ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 11,34%, έναντι 11,38% τον Ιούνιο. Η διαφορά περιορίζεται σε μόλις 0,04 ποσοστιαίες μονάδες και βρίσκεται ουσιαστικά εντός των ορίων μιας απόλυτης δημοσκοπικής στασιμότητας.

Οι επιμέρους επιδόσεις μετά την αναγωγή κυμαίνονται μεταξύ 10,8% και 12,3%. Το εύρος αυτό αποτυπώνει την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να διαμορφώσει μια σταθερή ανοδική τάση, αλλά και την ανθεκτικότητά του απέναντι σε ενδεχόμενη νέα μεγάλη υποχώρηση.

Όπως και στις αναλύσεις των υπόλοιπων κομμάτων, πρέπει να σημειωθεί ότι οι μέσοι όροι της πρόθεσης ψήφου και της αναγωγής δεν βασίζονται ακριβώς στο ίδιο σύνολο ερευνών. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του Αυγούστου πραγματοποιήθηκε μόνο μία νέα δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου. Συνεπώς, οι μικρές μεταβολές του διμήνου αποτελούν περισσότερο ένδειξη σταθεροποίησης παρά επιβεβαιωμένη αλλαγή της εκλογικής τάσης.

Το 11,34% μετά την αναγωγή παραμένει κατά 0,50 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από το 11,84% των εθνικών εκλογών του 2023 και κατά 1,45 μονάδες χαμηλότερα από το 12,79% των ευρωεκλογών του 2024. Το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να επαναπροσεγγίσει τα εκλογικά του ποσοστά, αλλά κινείται σταθερά κάτω από αυτά, παρά τη σημαντική φθορά της κυβέρνησης και την αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το συγκεκριμένο στοιχείο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη πολιτική αδυναμία του κόμματος. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται περίπου 10,7 μονάδες χαμηλότερα από το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του 2023 και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποχωρήσει σε επίπεδα εκτός κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια των ψηφοφόρων σε δική του εκλογική ενίσχυση.

Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. ανέτρεψε τον βασικό σχεδιασμό της Χαριλάου Τρικούπη. Στην πρόθεση ψήφου, το ΠΑΣΟΚ υπολείπεται πλέον του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα κατά 5,39 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ μετά την αναγωγή η απόσταση διευρύνεται στις 5,74 μονάδες. Η διαφορά αυτή δεν μπορεί να καλυφθεί μόνο με οριακές μετακινήσεις ψηφοφόρων ή με την οργανωτική συσπείρωση της υπάρχουσας εκλογικής βάσης.

Παράλληλα, η τρίτη θέση δεν πρέπει να θεωρείται μακροπρόθεσμα απολύτως εξασφαλισμένη. Στην πρόθεση ψήφου, η διαφορά του ΠΑΣΟΚ από την ανερχόμενη Ελληνική Λύση περιορίζεται στις 2,10 ποσοστιαίες μονάδες. Μετά την αναγωγή διευρύνεται στις 2,92 μονάδες, παραμένοντας όμως σε επίπεδο που δεν επιτρέπει εφησυχασμό εάν συνεχιστεί η αντίθετη πορεία των δύο κομμάτων.

Αντίθετα, η σημαντική υποχώρηση της Ελπίδας για Δημοκρατία περιορίζει μία από τις άμεσες απειλές για το ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού πέφτει στην πέμπτη θέση, επιτρέποντας στο ΠΑΣΟΚ να διατηρεί μεγαλύτερη απόσταση από τα υπόλοιπα κόμματα που ακολουθούν. Η σταθεροποίηση στην τρίτη θέση, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνη της για να επαναφέρει το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά διεκδίκησης της εξουσίας.

Η υποθετική κατανομή εδρών αποτυπώνει με σαφήνεια τη σημερινή θέση του κόμματος. Το ΠΑΣΟΚ καταλαμβάνει περίπου 34 έδρες, μία λιγότερη σε σχέση με τον Ιούνιο. Υπολείπεται κατά 18 έδρες της ΕΛ.Α.Σ., η οποία συγκεντρώνει 52, αλλά προηγείται κατά εννέα έδρες της Ελληνικής Λύσης και κατά δέκα της Ελπίδας για Δημοκρατία.

Οι 34 έδρες ενισχύουν τη σημασία του ΠΑΣΟΚ στα μετεκλογικά σενάρια. Μαζί με τις 119 έδρες της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσαν αριθμητικά να διαμορφώσουν πλειοψηφία 153 βουλευτών. Παρότι η ηγεσία και το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έχει απορρίψει το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί διατηρούν αναπόφευκτα το κόμμα στο επίκεντρο της συζήτησης για την επόμενη κυβέρνηση.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί ταυτόχρονα ευκαιρία και κίνδυνο. Από τη μία πλευρά, το ΠΑΣΟΚ παραμένει απαραίτητο για αρκετά πιθανά σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών. Από την άλλη, κινδυνεύει να αντιμετωπίζεται περισσότερο ως συμπληρωματικός κυβερνητικός εταίρος και λιγότερο ως αυτόνομη πρόταση εξουσίας. Εάν παγιωθεί αυτή η εικόνα, θα γίνει ακόμη δυσκολότερη η προσέλκυση ψηφοφόρων που αναζητούν μια πραγματική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να ενισχύσει το προγραμματικό του προφίλ. Παρουσίασε 17 δεσμεύσεις για τους συνταξιούχους και στη συνέχεια 11 παρεμβάσεις για το ιδιωτικό χρέος και την προστασία των δανειοληπτών. Παράλληλα, ανέδειξε ζητήματα όπως η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, το κόστος της ενέργειας, η λειτουργία του κράτους και η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Συνεχή πληροφόρηση για τις δράσεις και θέσεις του ΠΑΣΟΚ μπορείτε να έχετε στο Εκλογές 2027

Η στρατηγική αυτή κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται συγκεκριμένες και κοστολογημένες προτάσεις για να ενισχύσει την κυβερνητική του αξιοπιστία. Μέχρι στιγμής, όμως, οι πρωτοβουλίες αυτές δεν έχουν μεταφραστεί σε μετρήσιμη δημοσκοπική άνοδο. Το κόμμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πρόβλημα πολιτικής επικοινωνίας και δυσκολεύεται να μετατρέψει τις προγραμματικές του θέσεις σε ένα ευδιάκριτο και ελκυστικό πολιτικό αφήγημα.

Το βασικό στρατηγικό δίλημμα παραμένει ίδιο με εκείνο του Ιουνίου, αλλά γίνεται ολοένα πιο πιεστικό. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αποφασίσει αν ο κύριος αντίπαλός του είναι η Νέα Δημοκρατία, από την οποία θέλει να διεκδικήσει μετριοπαθείς κεντρώους ψηφοφόρους, ή η ΕΛ.Α.Σ., από την οποία πρέπει να ανακτήσει τη δεύτερη θέση και την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά.

Η αποκλειστική αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία ενισχύει το προφίλ ενός κόμματος που επιδιώκει να αποτελέσει εναλλακτική κυβέρνηση, αλλά αφήνει στην ΕΛ.Α.Σ. τον ρόλο του βασικού αντιπολιτευτικού πόλου. Αντίθετα, μια μετωπική σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα μπορεί να βοηθήσει στη διαφοροποίηση των δύο κομμάτων, αλλά ενέχει τον κίνδυνο να εγκλωβίσει το ΠΑΣΟΚ σε έναν εσωτερικό ανταγωνισμό της Κεντροαριστεράς, αφήνοντας τη Νέα Δημοκρατία εκτός του βασικού πεδίου αντιπαράθεσης.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης αποτελεί, επομένως, κρίσιμη ευκαιρία επανεκκίνησης. Ο Νίκος Ανδρουλάκης καλείται να παρουσιάσει ένα συνεκτικό κυβερνητικό πρόγραμμα, να αποσαφηνίσει τη θέση του κόμματος απέναντι τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στην ΕΛ.Α.Σ. και να πείσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν περιορίζεται στον ρόλο του ρυθμιστή των μετεκλογικών εξελίξεων.

Με τα σημερινά δεδομένα, το ΠΑΣΟΚ έχει σταθεροποιήσει την τρίτη θέση, αλλά δεν έχει ανακτήσει την πολιτική πρωτοβουλία. Δεν κινδυνεύει άμεσα με νέα μεγάλη δημοσκοπική υποχώρηση, όμως παραμένει εγκλωβισμένο σε ποσοστά κοντά στο 10% στην πρόθεση ψήφου και λίγο υψηλότερα από το 11% μετά την αναγωγή.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο δεν είναι πλέον αν το ΠΑΣΟΚ θα παραμείνει ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς παίκτες, αλλά αν μπορεί να ξεφύγει από τον ρόλο του σταθερού τρίτου κόμματος. Χωρίς σαφή πολιτική ταυτότητα, ισχυρότερο αφήγημα διακυβέρνησης και διεύρυνση της κοινωνικής του επιρροής, κινδυνεύει να φτάσει στις εκλογές του 2027 περισσότερο ως απαραίτητος εταίρος παρά ως αυτόνομος διεκδικητής της εξουσίας.

Ελληνική Λύση

Μεγάλη άνοδος, επιστροφή στην τέταρτη θέση και βλέμμα προς το ΠΑΣΟΚ

Η Ελληνική Λύση και ο Κυριάκος Βελόπουλος αναδεικνύονται στους μεγάλους κερδισμένους των δημοσκοπήσεων του διμήνου Ιουλίου–Αυγούστου 2026. Η ανάκαμψη που είχε αρχίσει να καταγράφεται τον Ιούνιο όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά αποκτά ισχυρότερα χαρακτηριστικά, επιτρέποντας στο κόμμα να ξεπεράσει την Ελπίδα για Δημοκρατία και να επιστρέψει στην τέταρτη θέση.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η πίεση που δέχθηκε η Ελληνική Λύση μετά την εμφάνιση των νέων πολιτικών σχηματισμών ήταν σε σημαντικό βαθμό προσωρινή. Το κόμμα φαίνεται να ανακτά ψηφοφόρους από τη δεξαμενή της δεξιάς, της πατριωτικής και της αντισυστημικής ψήφου, επιβεβαιώνοντας ότι διαθέτει ισχυρούς δεσμούς με ένα διακριτό τμήμα του εκλογικού σώματος.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της Ελληνικής Λύσης διαμορφώνεται στο 7,37%, έναντι περίπου 6,45% τον Ιούνιο. Η άνοδος κατά 0,92 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε εντυπωσιακή σχετική αύξηση 14,26% και αποτελεί τη μεγαλύτερη θετική μεταβολή μεταξύ των κομμάτων του διμήνου.

Οι επιμέρους μετρήσεις παρουσιάζουν, ωστόσο, αρκετά μεγάλη διακύμανση, από 6,6% έως 9%. Το εύρος αυτό δείχνει ότι η ανοδική τάση είναι σαφής, αλλά το ακριβές επίπεδο στο οποίο μπορεί να σταθεροποιηθεί η Ελληνική Λύση δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί. Ιδιαίτερη σημασία έχει η μέτρηση της Interview στα τέλη Αυγούστου, στην οποία το κόμμα έφτασε στο 9%, μόλις μία ποσοστιαία μονάδα πίσω από το ΠΑΣΟΚ.

Ακόμη ισχυρότερη εμφανίζεται η εικόνα μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων. Ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 8,42%, έναντι 7,03% τον Ιούνιο. Η αύξηση κατά 1,39 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε σχετική ενίσχυση σχεδόν 20%.

Οι επιμέρους επιδόσεις μετά την αναγωγή κυμαίνονται από 7,5% έως 9,1%. Η Ελληνική Λύση δεν κινείται πλέον απλώς γύρω από το επίπεδο της ασφαλούς κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, αλλά σε ποσοστά που μπορούν να της προσφέρουν σημαντικά αυξημένο αριθμό εδρών και ισχυρότερη παρουσία στην επόμενη Βουλή.

Η μεγαλύτερη άνοδος μετά την αναγωγή σε σύγκριση με την πρόθεση ψήφου συνδέεται και με τη διαφορετική σύνθεση των δύο μέσων όρων. Η αναγωγή βασίζεται μόνο στις δημοσκοπήσεις που παρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία και αφορά κατά κύριο λόγο τις έρευνες του Ιουλίου. Συνεπώς, οι δύο μεταβολές δεν είναι απολύτως συγκρίσιμες, αλλά συγκλίνουν στην επιβεβαίωση της ανοδικής πορείας.

Σε σύγκριση με τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, η Ελληνική Λύση βρίσκεται πλέον σε πολύ ισχυρότερη θέση από ό,τι στις εθνικές εκλογές του 2023. Το 8,42% μετά την αναγωγή είναι αυξημένο κατά 3,98 ποσοστιαίες μονάδες από το 4,44% που είχε λάβει τότε. Εξακολουθεί, όμως, να υπολείπεται κατά 0,88 μονάδες του 9,30% των ευρωεκλογών του 2024.

Η απόσταση από τις ευρωεκλογές έχει πλέον περιοριστεί σημαντικά. Εάν συνεχιστεί η σημερινή τάση, η Ελληνική Λύση μπορεί να επιστρέψει στα επίπεδα του 2024 ή ακόμη και να τα ξεπεράσει. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα παγίωνε το κόμμα ως την ισχυρότερη πολιτική δύναμη στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.

Η άνοδος αυτή επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην κατάταξη. Στην πρόθεση ψήφου, η Ελληνική Λύση προηγείται της Ελπίδας για Δημοκρατία κατά 0,83 ποσοστιαίες μονάδες. Μετά την αναγωγή, η διαφορά περιορίζεται στις 0,60 μονάδες, αλλά παραμένει αρκετή για να της προσφέρει την τέταρτη θέση.

Η τέταρτη θέση δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί οριστικά εξασφαλισμένη, καθώς οι διαφορές παραμένουν μικρές. Ωστόσο, η αντίθετη κατεύθυνση των δύο κομμάτων —άνοδος για την Ελληνική Λύση και σημαντική πτώση για την Ελπίδα για Δημοκρατία— ενισχύει την εκτίμηση ότι ο νέος συσχετισμός μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάρκεια.

Ταυτόχρονα, η Ελληνική Λύση αρχίζει να μειώνει την απόσταση από το ΠΑΣΟΚ. Στην πρόθεση ψήφου υπολείπεται κατά 2,10 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ μετά την αναγωγή η διαφορά διαμορφώνεται στις 2,92 μονάδες. Πρόκειται ακόμη για σημαντική απόσταση, αλλά όχι για ένα χάσμα που δεν θα μπορούσε να καλυφθεί εάν συνεχιστούν οι σημερινές αντίθετες τάσεις.

Η υποθετική κατανομή εδρών αποτυπώνει τη μεγάλη βελτίωση της θέσης του κόμματος. Η Ελληνική Λύση καταλαμβάνει περίπου 25 έδρες, τέσσερις περισσότερες από τον Ιούνιο. Προηγείται πλέον οριακά της Ελπίδας για Δημοκρατία, η οποία συγκεντρώνει 24 έδρες, και του ΚΚΕ, το οποίο ακολουθεί με 22.

Παράλληλα, υπολείπεται κατά εννέα έδρες του ΠΑΣΟΚ. Η διαφορά αυτή επιβεβαιώνει ότι η τρίτη θέση δεν αποτελεί ακόμη το πιθανότερο σενάριο, αλλά έχει πάψει να είναι ένας εντελώς μακρινός στόχος. Η Ελληνική Λύση μπορεί πλέον να διεκδικεί τον ρόλο της ισχυρότερης δύναμης της μεσαίας κατηγορίας κομμάτων.

Η άνοδος της Ελληνικής Λύσης συμπίπτει με την οριακή υποχώρηση της Νέας Δημοκρατίας στην πρόθεση ψήφου. Η ταυτόχρονη κίνηση των δύο κομμάτων δεν αποδεικνύει από μόνη της άμεσες μετακινήσεις ψηφοφόρων, καθώς απαιτούνται στοιχεία εκλογικών ροών. Ενισχύει, όμως, την εκτίμηση ότι ένα τμήμα του συντηρητικού ακροατηρίου παραμένει διαθέσιμο και αναζητεί σκληρότερες θέσεις σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας, μετανάστευσης και λειτουργίας του κράτους.

Οι ελληνοτουρκικές εντάσεις που προκάλεσε η ανακήρυξη των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων, η συζήτηση για την αμυντική πολιτική και η ευρύτερη γεωπολιτική αβεβαιότητα διατήρησαν ψηλά στην επικαιρότητα θέματα στα οποία η Ελληνική Λύση διαθέτει σαφές και αναγνωρίσιμο πολιτικό στίγμα. Αντίστοιχα, η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση και η δυσπιστία απέναντι στους κρατικούς θεσμούς ενισχύουν τη δεξαμενή της ψήφου διαμαρτυρίας από την οποία αντλεί σημαντικό μέρος της δύναμής της. Συνεχή ενημέρωση για τις δράσεις και θέσεις της Ελληνικής Λύσης μπορείτε να έχετε στο Εκλογές 2027

Σημαντικό πλεονέκτημα παραμένει η προσωπική αναγνωρισιμότητα του Κυριάκου Βελόπουλου. Η Ελληνική Λύση έχει σαφή ηγετική φυσιογνωμία, σταθερή πολιτική ρητορική και υψηλή παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα. Τα χαρακτηριστικά αυτά της επιτρέπουν να διατηρεί ισχυρή επαφή με το εκλογικό της ακροατήριο και να αντιδρά γρήγορα στις μεταβολές της πολιτικής επικαιρότητας.

Η έντονα αρχηγική φυσιογνωμία του κόμματος αποτελεί, ωστόσο, και πιθανό περιορισμό για τη μελλοντική του διεύρυνση. Για να σταθεροποιηθεί σε επίπεδα κοντά ή υψηλότερα από το 9%, η Ελληνική Λύση χρειάζεται να αναδείξει περισσότερα αναγνωρίσιμα στελέχη, να ενισχύσει την οργανωτική της παρουσία στις εκλογικές περιφέρειες και να παρουσιάσει ένα πληρέστερο πρόγραμμα που θα υπερβαίνει την ψήφο διαμαρτυρίας.

Ο μεγαλύτερος εξωτερικός κίνδυνος εξακολουθεί να είναι το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά. Ένας σχηματισμός με έντονα πατριωτικά και συντηρητικά χαρακτηριστικά θα απευθυνόταν σε μεγάλο βαθμό στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο και θα μπορούσε να ανακόψει την ανοδική πορεία της Ελληνικής Λύσης.

Η σημερινή ενίσχυση του κόμματος δείχνει, πάντως, ότι ο Κυριάκος Βελόπουλος θα εισερχόταν σε έναν τέτοιο ανταγωνισμό από σαφώς ισχυρότερη αφετηρία. Η Ελληνική Λύση διαθέτει ήδη κοινοβουλευτική παρουσία, οργανωμένες κομματικές δομές και μια σταθερή εκλογική βάση, πλεονεκτήματα που δεν θα είχε εξαρχής ένας νέος πολιτικός σχηματισμός.

Κρίσιμη θα είναι και η παρουσία του κόμματος στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Η Ελληνική Λύση καλείται να αξιοποιήσει τη θετική δημοσκοπική συγκυρία παρουσιάζοντας συγκεκριμένες προτάσεις για την οικονομία, την ακρίβεια, το δημογραφικό, την αγροτική παραγωγή, την ενέργεια και την εξωτερική πολιτική. Η μετάβαση από την καταγγελτική ρητορική σε μια περισσότερο ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το εύρος της μελλοντικής της ανάπτυξης.

Με τα σημερινά δεδομένα, η Ελληνική Λύση δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα κόμμα με ασφαλή κοινοβουλευτική παρουσία. Αναδεικνύεται σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες του νέου κομματικού συστήματος, καταλαμβάνει την τέταρτη θέση και αρχίζει να ασκεί πίεση ακόμη και στο τρίτο ΠΑΣΟΚ.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο είναι αν η ισχυρή άνοδος του καλοκαιριού θα μετατραπεί σε σταθερή εκλογική βάση κοντά στο 9% ή αν θα περιοριστεί από την εμφάνιση νέων ανταγωνιστών στον χώρο της Δεξιάς. Εάν διατηρηθούν οι σημερινές τάσεις, η διεκδίκηση της τρίτης θέσης μπορεί να αποτελέσει έναν ρεαλιστικό, έστω μεσοπρόθεσμο, στόχο για την Ελληνική Λύση.

Ελπίδα για Δημοκρατία

Νέα μεγάλη υποχώρηση και απώλεια της τέταρτης θέσης

Η Ελπίδα για Δημοκρατία καταγράφει στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 μια δεύτερη διαδοχική περίοδο σημαντικής δημοσκοπικής υποχώρησης. Η πτώση που είχε αρχίσει τον Ιούνιο δεν ανακόπτεται, με αποτέλεσμα το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού να χάνει την τέταρτη θέση από την Ελληνική Λύση και να υποχωρεί στην πέμπτη.

Η εξέλιξη αυτή μεταβάλλει ουσιαστικά την εικόνα των προηγούμενων μηνών. Τον Ιούνιο, η πτώση μπορούσε ακόμη να ερμηνευθεί ως φυσιολογική διόρθωση μετά την εντυπωσιακή πρώτη εμφάνιση του κόμματος. Η νέα υποχώρηση δημιουργεί πλέον ερωτήματα σχετικά με το πραγματικό μέγεθος της σταθερής εκλογικής του βάσης και το επίπεδο στο οποίο μπορεί να ολοκληρωθεί η δημοσκοπική προσαρμογή.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της Ελπίδας για Δημοκρατία διαμορφώνεται στο 6,54%, έναντι περίπου 7,88% τον Ιούνιο. Το κόμμα χάνει 1,34 ποσοστιαίες μονάδες, επίδοση που αντιστοιχεί σε σχετική υποχώρηση 17,01% και αποτελεί τη μεγαλύτερη αρνητική μεταβολή μεταξύ όλων των κομμάτων του διμήνου.

Ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η σημαντική διακύμανση των επιμέρους μετρήσεων. Τα ποσοστά της Ελπίδας για Δημοκρατία κινούνται από 3,6% έως 8,5%, εύρος που είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των περισσότερων κομμάτων. Η απόσταση μεταξύ της υψηλότερης και της χαμηλότερης επίδοσης δείχνει ότι η εκλογική επιρροή του κόμματος δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η δημοσκόπηση της Interview στα τέλη Αυγούστου, στην οποία η Ελπίδα για Δημοκρατία περιορίζεται στο 3,6%. Πρόκειται για μία μόνο έρευνα, επομένως δεν μπορεί από μόνη της να τεκμηριώσει μια νέα παγιωμένη τάση. Αποτελεί, όμως, την πρώτη μέτρηση που φέρνει το κόμμα τόσο κοντά στο όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και λειτουργεί ως σαφές προειδοποιητικό σήμα.

Μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 7,82%. Οι επιμέρους επιδόσεις κυμαίνονται μεταξύ 7% και 8,8%, εμφανίζοντας μια περισσότερο σταθερή εικόνα σε σύγκριση με το σύνολο των μετρήσεων πρόθεσης ψήφου.

Η εικόνα αυτή χρειάζεται, ωστόσο, προσεκτική ερμηνεία. Ο μέσος όρος μετά την αναγωγή βασίζεται αποκλειστικά στις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου που παρείχαν τα απαραίτητα στοιχεία και δεν περιλαμβάνει τη σημαντικά χαμηλότερη μέτρηση της Interview στα τέλη Αυγούστου. Συνεπώς, μπορεί να αποτυπώνει καλύτερα την κατάσταση στην αρχή του διμήνου παρά την εικόνα με την οποία το κόμμα εισέρχεται στον Σεπτέμβριο.

Παρά τη μεγάλη πτώση, ο συνολικός μέσος όρος της Ελπίδας για Δημοκρατία παραμένει αρκετά υψηλότερος από το εκλογικό όριο του 3%. Με βάση το σύνολο των διαθέσιμων στοιχείων, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση εξακολουθεί να αποτελεί το πιθανότερο σενάριο. Δεν μπορεί, όμως, να θεωρείται πλέον τόσο εξασφαλισμένη όσο φαινόταν κατά τους πρώτους μήνες παρουσίας του κόμματος.

Η υποχώρηση μεταβάλλει και τους συσχετισμούς στη μεσαία κατηγορία. Στην πρόθεση ψήφου, η Ελπίδα για Δημοκρατία βρίσκεται στο 6,54%, έναντι 7,37% της Ελληνικής Λύσης και 6,24% του ΚΚΕ. Χάνει, επομένως, την τέταρτη θέση για 0,83 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ διατηρεί οριακό προβάδισμα μόλις 0,30 μονάδων απέναντι στο ΚΚΕ.

Μετά την αναγωγή, η Ελπίδα για Δημοκρατία βρίσκεται στο 7,82%, έναντι 8,42% της Ελληνικής Λύσης και 7,12% του ΚΚΕ. Υπολείπεται κατά 0,60 μονάδες από την τέταρτη θέση και προηγείται κατά 0,70 μονάδες του έκτου ΚΚΕ. Οι μικρές αυτές διαφορές δείχνουν ότι οι θέσεις τέσσερα έως έξι παραμένουν απολύτως ανοιχτές.

Η υποθετική κατανομή εδρών επιβεβαιώνει την επιδείνωση της θέσης του κόμματος. Η Ελπίδα για Δημοκρατία συγκεντρώνει περίπου 24 έδρες, τέσσερις λιγότερες από τον Ιούνιο. Υποχωρεί μία έδρα πίσω από την Ελληνική Λύση, η οποία ανεβαίνει στις 25, ενώ διατηρεί μικρό προβάδισμα δύο εδρών απέναντι στο ΚΚΕ.

Οι 24 έδρες εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική κοινοβουλευτική δύναμη για ένα νεοσύστατο κόμμα. Η απώλεια τεσσάρων εδρών μέσα σε μία δημοσκοπική περίοδο δείχνει, ωστόσο, πόσο ευαίσθητη παραμένει η θέση του στις μεταβολές της κοινής γνώμης. Εάν συνεχιστεί η πτώση, το ενδιαφέρον θα μετακινηθεί από τη μάχη για την τέταρτη θέση στη διασφάλιση μιας άνετης εισόδου στη Βουλή.

Η αρχική δυναμική της Ελπίδας για Δημοκρατία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην ισχυρή προσωπική απήχηση της Μαρίας Καρυστιανού και στη σύνδεσή της με το κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και λογοδοσία. Τα χαρακτηριστικά αυτά εξακολουθούν να αποτελούν το σημαντικότερο πολιτικό κεφάλαιο του κόμματος, αλλά δεν αρκούν από μόνα τους για τη διατήρηση των ιδιαίτερα υψηλών ποσοστών της πρώτης περιόδου.

Καθώς περνά ο χρόνος, οι ψηφοφόροι δεν αξιολογούν πλέον μόνο το πρόσωπο της ιδρύτριας ή τον συμβολισμό της νέας πολιτικής προσπάθειας. Αναζητούν σαφέστερες απαντήσεις για την οικονομία, την ακρίβεια, το στεγαστικό, την Υγεία, την Παιδεία, την εξωτερική πολιτική και τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Η απουσία ολοκληρωμένων θέσεων σε αυτά τα πεδία μπορεί να περιορίζει τη δυνατότητα του κόμματος να διατηρήσει ψηφοφόρους που το αντιμετώπισαν αρχικά με ενδιαφέρον.

Παράλληλα, η Ελπίδα για Δημοκρατία εξακολουθεί να βρίσκεται σε φάση οργανωτικής και ιδεολογικής διαμόρφωσης. Η στελέχωση, η δημιουργία τοπικών οργανώσεων, η επιλογή των υποψηφίων και η συγκρότηση ενός συνεκτικού προγράμματος αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τη σταθεροποίησή της. Χωρίς αυτές, η εκλογική της επιρροή θα παραμένει υπερβολικά εξαρτημένη από τη δημοφιλία και την προσωπική παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού. Συνεχή και ολοκληρωμένη πληροφόρηση για την Ελπίδα για δημοκρατία μπορείτε να έχετε στο Εκλογές 2027

Ιδιαίτερη πρόκληση αποτελεί και η σαφής τοποθέτηση του κόμματος στον πολιτικό χάρτη. Η πρώτη περίοδος εμφάνισής του επέτρεψε τη συνύπαρξη ψηφοφόρων από διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, οι οποίοι ενώνονταν γύρω από την ανάγκη θεσμικής αλλαγής και αποκατάστασης της εμπιστοσύνης στο κράτος. Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, όμως, η Ελπίδα για Δημοκρατία θα πρέπει να διαμορφώσει πιο συγκεκριμένο ιδεολογικό και προγραμματικό στίγμα.

Η διαδικασία αυτή μπορεί να αποδειχθεί διπλής κατεύθυνσης. Ένα σαφέστερο πρόγραμμα ενδέχεται να ενισχύσει την αξιοπιστία και να προσελκύσει νέους ψηφοφόρους. Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να απομακρύνει τμήματα του αρχικού, ετερόκλητου ακροατηρίου που είχαν διαφορετικές προσδοκίες από τη νέα πολιτική κίνηση.

Ο ανταγωνισμός στη ζώνη της αντισυστημικής και διαμαρτυρόμενης ψήφου γίνεται επίσης εντονότερος. Η Ελληνική Λύση εμφανίζει ισχυρή άνοδο, το ΚΚΕ ενισχύεται, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. έχει εδραιωθεί στη δεύτερη θέση. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία εκλογικών ροών για να προσδιοριστεί προς ποια κόμματα μετακινούνται οι ψηφοφόροι που απομακρύνονται από την Ελπίδα για Δημοκρατία. Είναι, όμως, σαφές ότι ο ανταγωνισμός για το ίδιο ευρύτερο ακροατήριο αυξάνεται.

Το φθινόπωρο θα αποτελέσει την πρώτη πραγματικά κρίσιμη περίοδο για το κόμμα. Ο μεγαλύτερος αριθμός δημοσκοπήσεων του Σεπτεμβρίου θα δείξει αν το 3,6% της Interview ήταν μια μεμονωμένη χαμηλή επίδοση ή η πρώτη ένδειξη μιας νέας φάσης υποχώρησης. Παράλληλα, η παρουσίαση στελεχών και πολιτικών θέσεων θα επιτρέψει για πρώτη φορά μια πληρέστερη αξιολόγηση της νέας πολιτικής πρότασης.

Με τα σημερινά δεδομένα, η Ελπίδα για Δημοκρατία παραμένει ένας σημαντικός και υπολογίσιμος παράγοντας του νέου κομματικού συστήματος. Έχει χάσει, όμως, τη δυναμική που της επέτρεπε να συζητά ακόμη και για την τρίτη θέση και βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια πιο δύσκολη μάχη σταθεροποίησης.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον αν μπορεί άμεσα να επιστρέψει στις πρώτες θέσεις, αλλά αν θα καταφέρει να διαμορφώσει μια σταθερή εκλογική βάση σαφώς υψηλότερη από το όριο του 3%. Εάν σταθεροποιηθεί στην περιοχή του 6% έως 8%, θα παραμείνει ισχυρή κοινοβουλευτική δύναμη. Εάν, αντίθετα, η χαμηλή μέτρηση του Αυγούστου επιβεβαιωθεί και από άλλες εταιρείες, τότε η συζήτηση θα μεταφερθεί αναπόφευκτα από τη διεκδίκηση της τέταρτης θέσης στη μάχη για την ίδια την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

ΚΚΕ

Επιστροφή σε ανοδική τροχιά και διεκδίκηση της πέμπτης θέσης

Το ΚΚΕ καταγράφει στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 σαφή δημοσκοπική βελτίωση, ανακόπτοντας την υποχώρηση που είχε ακολουθήσει την εμφάνιση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Χωρίς να επιστρέφει ακόμη στις υψηλές επιδόσεις της περιόδου 2023–2024, το κόμμα ενισχύει την εκλογική του επιρροή και πλησιάζει εκ νέου τα κόμματα που προηγούνται στη μεσαία ζώνη της κατάταξης.

Η άνοδος αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δείχνει ότι οι χαμηλές επιδόσεις του Μαΐου και του Ιουνίου ενδέχεται πράγματι να αποτέλεσαν το δημοσκοπικό «δάπεδο» του ΚΚΕ. Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. δεν προκαλεί νέες απώλειες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, στοιχείο που επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα και τη συνοχή της εκλογικής βάσης του κόμματος.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του ΚΚΕ διαμορφώνεται στο 6,24%, έναντι περίπου 5,89% τον Ιούνιο. Η ενίσχυση κατά 0,35 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε σχετική αύξηση 5,94% και το τοποθετεί μεταξύ των κερδισμένων της θερινής δημοσκοπικής περιόδου.

Οι επιμέρους μετρήσεις κινούνται μεταξύ 5,5% και 8%. Το σχετικά μεγάλο αυτό εύρος δείχνει ότι οι εταιρείες καταγράφουν με διαφορετικό τρόπο το σημερινό επίπεδο επιρροής του ΚΚΕ. Παρά τη διακύμανση, η πλειονότητα των μετρήσεων το τοποθετεί κοντά ή υψηλότερα από το 6%, επιβεβαιώνοντας ότι η υποχώρηση των προηγούμενων μηνών έχει τουλάχιστον προσωρινά ανακοπεί.

Θετικότερη είναι η εικόνα μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων. Ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 7,12%, έναντι 6,55% τον Ιούνιο. Η άνοδος κατά 0,57 ποσοστιαίες μονάδες αποτελεί ουσιαστική βελτίωση και επαναφέρει το ΚΚΕ σε επίπεδα περισσότερο συμβατά με τη διαχρονική εκλογική του παρουσία.

Η διαφορά ανάμεσα στην άνοδο της πρόθεσης ψήφου και στη μεγαλύτερη ενίσχυση μετά την αναγωγή σχετίζεται και με το γεγονός ότι οι δύο μέσοι όροι δεν βασίζονται ακριβώς στο ίδιο σύνολο ερευνών. Η αναγωγή προκύπτει μόνο από τις δημοσκοπήσεις που παρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία και αφορά τις μετρήσεις του Ιουλίου. Συνεπώς, οι μεταβολές πρέπει να αξιολογούνται ως επιβεβαίωση μιας γενικότερης ανοδικής κατεύθυνσης και όχι ως απόλυτα συγκρίσιμες αριθμητικές καταγραφές.

Το 7,12% μετά την αναγωγή παραμένει κατά 0,57 ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από το 7,69% των εθνικών εκλογών του 2023. Η απόσταση αυτή είναι πλέον σαφώς μικρότερη από εκείνη που καταγραφόταν τον Ιούνιο, γεγονός που δείχνει ότι το ΚΚΕ έχει ανακτήσει σημαντικό μέρος των πρόσφατων απωλειών του.

Μεγαλύτερη παραμένει η διαφορά από τις ευρωεκλογές του 2024. Το σημερινό ποσοστό υπολείπεται κατά 2,13 ποσοστιαίες μονάδες του 9,25% που είχε λάβει τότε το κόμμα. Η επιστροφή στα επίπεδα των ευρωεκλογών εξακολουθεί, επομένως, να αποτελεί έναν αρκετά απαιτητικό στόχο, ο οποίος προϋποθέτει σημαντική περαιτέρω διεύρυνση της εκλογικής του επιρροής.

Η βελτίωση των ποσοστών ενισχύει και τη θέση του ΚΚΕ στην κατάταξη. Στην πρόθεση ψήφου βρίσκεται στο 6,24%, μόλις 0,30 ποσοστιαίες μονάδες πίσω από την Ελπίδα για Δημοκρατία, η οποία υποχωρεί στο 6,54%. Μετά την αναγωγή, η μεταξύ τους απόσταση διαμορφώνεται στις 0,70 μονάδες, με την Ελπίδα για Δημοκρατία στο 7,82% και το ΚΚΕ στο 7,12%.

Οι αντίθετες τάσεις των δύο κομμάτων καθιστούν πλέον απολύτως ανοιχτή τη μάχη για την πέμπτη θέση. Εάν η Ελπίδα για Δημοκρατία συνεχίσει να υποχωρεί και το ΚΚΕ διατηρήσει την ανοδική του πορεία, η αλλαγή κατάταξης μπορεί να σημειωθεί μέσα στους επόμενους μήνες.

Από την τέταρτη Ελληνική Λύση, το ΚΚΕ υπολείπεται κατά 1,13 ποσοστιαίες μονάδες στην πρόθεση ψήφου και κατά 1,30 μονάδες μετά την αναγωγή. Η διαφορά δεν είναι απαγορευτική, όμως η ισχυρή ανοδική δυναμική που παρουσιάζει ταυτόχρονα η Ελληνική Λύση καθιστά δυσκολότερη την άμεση διεκδίκηση της τέταρτης θέσης.

Αντίθετα, το ΚΚΕ διατηρεί σαφή απόσταση από την Πλεύση Ελευθερίας. Προηγείται κατά 2,33 ποσοστιαίες μονάδες στην πρόθεση ψήφου και κατά 2,50 μονάδες μετά την αναγωγή. Με τα σημερινά δεδομένα, η έκτη θέση και η κοινοβουλευτική του παρουσία θεωρούνται απολύτως ασφαλείς, ενώ το πραγματικό ενδιαφέρον μεταφέρεται πλέον στη δυνατότητα ανόδου προς την πέμπτη θέση.

Η υποθετική κατανομή εδρών επιβεβαιώνει τη βελτίωση. Το ΚΚΕ συγκεντρώνει περίπου 22 έδρες, δύο περισσότερες από τον Ιούνιο. Υπολείπεται κατά δύο έδρες της Ελπίδας για Δημοκρατία και κατά τρεις της Ελληνικής Λύσης, ενώ προηγείται με σημαντική διαφορά της Πλεύσης Ελευθερίας, η οποία καταλαμβάνει 14 έδρες.

Οι 22 έδρες θα προσέφεραν στο ΚΚΕ λίγο ενισχυμένη κοινοβουλευτική παρουσία σε σύγκριση με τη σημερινή του δύναμη. Παράλληλα, θα του επέτρεπαν να συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και στην πολιτική αντιπαράθεση, χωρίς αυτό να μεταβάλλει τη σταθερή θέση του απέναντι στα σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών.

Η άνοδος του ΚΚΕ αποκτά μεγαλύτερη σημασία επειδή πραγματοποιείται παρά την ισχυρή παρουσία της ΕΛ.Α.Σ. στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα έχει συγκεντρώσει μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ και την ευρύτερη προοδευτική παράταξη, αλλά δεν φαίνεται να προκαλεί νέα σημαντική διάβρωση στον σκληρό εκλογικό πυρήνα του ΚΚΕ.

Η σαφής ιδεολογική ταυτότητα, η οργανωτική συνοχή και η σταθερή άρνηση συμμετοχής σε κυβερνητικές συνεργασίες λειτουργούν προστατευτικά απέναντι στις ανακατατάξεις που σημειώνονται στα υπόλοιπα κόμματα της Αριστεράς. Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλους σχηματισμούς του χώρου, το ΚΚΕ δεν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από συγκυριακές μετακινήσεις ή από την προσωπική δημοφιλία του αρχηγού του.

Η μεγαλύτερη πρόκληση δεν αφορά, επομένως, τη διατήρηση της υπάρχουσας βάσης, αλλά τη διεύρυνσή της. Το ΚΚΕ διαθέτει έναν ιδιαίτερα συνεκτικό εκλογικό πυρήνα, δυσκολεύεται όμως διαχρονικά να μετατρέψει την κοινωνική δυσαρέσκεια, την παρουσία του στα συνδικάτα και τη συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις σε μόνιμη εκλογική ενίσχυση.

Η οικονομική και κοινωνική επικαιρότητα δημιουργεί αντικειμενικά πεδία ευνοϊκά για την πολιτική του ατζέντα. Η ακρίβεια, οι μισθοί, η στεγαστική κρίση, οι εργασιακές σχέσεις, η διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και η κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών επιτρέπουν στο ΚΚΕ να αναδείξει τη σταθερή κριτική του απέναντι τόσο στην κυβέρνηση όσο και στα υπόλοιπα κόμματα που διεκδικούν ρόλο διακυβέρνησης.

Αντίστοιχα, η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ, οι συνεχιζόμενες πολεμικές συγκρούσεις και η γεωπολιτική ένταση προσφέρουν στο ΚΚΕ τη δυνατότητα να προβάλει τη διαχρονική του αντίθεση στην εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συγκεκριμένη θέση το διαφοροποιεί καθαρά από όλα τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα. Και το ΚΚΕ έχει την δική του σελίδα στο ekloges2027.com

Η παρουσία του ΚΚΕ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και στις παράλληλες εργατικές κινητοποιήσεις θα αποτελέσει ένα ακόμη πεδίο πολιτικής προβολής. Το ζητούμενο είναι αν το κόμμα θα μπορέσει να απευθυνθεί πέρα από το παραδοσιακό του ακροατήριο και να προσελκύσει ψηφοφόρους που απομακρύνονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, την Πλεύση Ελευθερίας ή άλλα κόμματα της διαμαρτυρίας.

Με τα σημερινά δεδομένα, το ΚΚΕ όχι μόνο διασφαλίζει με άνεση την κοινοβουλευτική του παρουσία, αλλά επιστρέφει στη διεκδίκηση μιας υψηλότερης θέσης στην κομματική κατάταξη. Η άνοδος του καλοκαιριού δεν αρκεί ακόμη για να αποκαταστήσει πλήρως τις απώλειες από τις εκλογικές επιδόσεις του 2023–2024, αλλά αποτελεί την πρώτη σαφή ένδειξη ανάκαμψης.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο είναι αν η σημερινή άνοδος θα συνεχιστεί και θα επιτρέψει στο ΚΚΕ να ξεπεράσει την Ελπίδα για Δημοκρατία, επιστρέφοντας στην πέμπτη θέση, ή αν θα σταθεροποιηθεί εκ νέου κοντά στο 6% στην πρόθεση ψήφου και στο 7% μετά την αναγωγή. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα του Ιουλίου–Αυγούστου επιβεβαιώνει ότι το κόμμα παραμένει μία από τις πιο ανθεκτικές και προβλέψιμες δυνάμεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Πλεύση Ελευθερίας 

Οριακή ανάκαμψη, αλλά η τελευταία μέτρηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό

Η Πλεύση Ελευθερίας καταγράφει στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 μια δεύτερη συνεχόμενη περίοδο δημοσκοπικής σταθεροποίησης. Μετά τον Ιούνιο, ο οποίος ήταν ο πρώτος μήνας από τον Φεβρουάριο χωρίς νέα υποχώρηση, το κόμμα παρουσιάζει τώρα μικρή άνοδο και ενισχύει την εκτίμηση ότι ο έντονος πτωτικός κύκλος των προηγούμενων μηνών μπορεί να έχει ολοκληρωθεί.

Η σημερινή εικόνα απέχει σημαντικά από τα διψήφια ποσοστά που είχε καταγράψει η Πλεύση Ελευθερίας στην κορύφωση της ανόδου της. Το κόμμα φαίνεται, όμως, να διαμορφώνει μια νέα βάση εκλογικής επιρροής κοντά στο 4% στην πρόθεση ψήφου και μεταξύ 4,5% και 5% μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της Πλεύσης Ελευθερίας διαμορφώνεται στο 3,91%, έναντι περίπου 3,74% τον Ιούνιο. Η αύξηση κατά 0,17 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε σχετική ενίσχυση 4,55%. Πρόκειται για περιορισμένη αλλά θετική μεταβολή, ιδιαίτερα έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο συνεχόμενων απωλειών.

Οι επιμέρους δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν, ωστόσο, σημαντική διακύμανση, από 2,9% έως 4,8%. Το εύρος αυτό δείχνει ότι η θέση της Πλεύσης Ελευθερίας δεν έχει σταθεροποιηθεί πλήρως και ότι διαφορετικές εταιρείες καταγράφουν αισθητά διαφορετικό επίπεδο εκλογικής επιρροής.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η δημοσκόπηση της Interview στα τέλη Αυγούστου, στην οποία το κόμμα υποχωρεί στο 2,9%, οριακά χαμηλότερα από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Πρόκειται για μία μόνο μέτρηση και δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συνολική εικόνα του διμήνου. Αποτελεί, όμως, προειδοποίηση ότι η κοινοβουλευτική παρουσία δεν πρέπει να θεωρείται απολύτως εξασφαλισμένη εάν η επίδοση αυτή επιβεβαιωθεί και από άλλες εταιρείες.

Μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 4,62%, έναντι 4,50% τον Ιούνιο. Η άνοδος κατά 0,12 ποσοστιαίες μονάδες επιβεβαιώνει τη σταθεροποίηση, χωρίς να σηματοδοτεί προς το παρόν την έναρξη ενός νέου ισχυρού ανοδικού κύκλου.

Και στις δημοσκοπήσεις μετά την αναγωγή καταγράφεται μεγάλη απόσταση μεταξύ των χαμηλότερων και των υψηλότερων επιδόσεων, οι οποίες κινούνται περίπου από το 3% έως το 5,5%. Η μεταβλητότητα αυτή αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της Πλεύσης Ελευθερίας και καθιστά δύσκολη την ασφαλή πρόβλεψη της μελλοντικής της πορείας.

Παράλληλα, πρέπει να επισημανθεί ότι ο μέσος όρος μετά την αναγωγή βασίζεται μόνο στις δημοσκοπήσεις του Ιουλίου που παρείχαν τα απαραίτητα στοιχεία. Δεν περιλαμβάνει τη χαμηλότερη μέτρηση της Interview στα τέλη Αυγούστου. Συνεπώς, αποτυπώνει περισσότερο την εικόνα στην αρχή του διμήνου και λιγότερο την κατάσταση με την οποία το κόμμα εισέρχεται στον Σεπτέμβριο.

Σε σύγκριση με τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, η Πλεύση Ελευθερίας εξακολουθεί να βρίσκεται σε αισθητά υψηλότερα επίπεδα. Το 4,62% μετά την αναγωγή είναι αυξημένο κατά 1,22 ποσοστιαίες μονάδες από το 3,40% των ευρωεκλογών του 2024 και κατά 1,45 μονάδες από το 3,17% των εθνικών εκλογών του 2023.

Η σύγκριση αυτή δείχνει ότι, παρά τη μεγάλη πτώση από τα δημοσκοπικά υψηλά του 2026, το κόμμα έχει διατηρήσει ένα ουσιαστικό μέρος της ενίσχυσης που πέτυχε τα προηγούμενα χρόνια. Η σημερινή του επιρροή δεν μπορεί να θεωρηθεί επιστροφή στα επίπεδα της πρώτης κοινοβουλευτικής παρουσίας, αλλά μια νέα, ενισχυμένη αφετηρία.

Από την άλλη πλευρά, η απόσταση από το ανώτατο σημείο της δημοσκοπικής ανόδου παραμένει τεράστια. Από ποσοστά που πλησίαζαν το 13% μετά την αναγωγή, η Πλεύση Ελευθερίας έχει περιοριστεί στο 4,62%, χάνοντας περισσότερες από οκτώ ποσοστιαίες μονάδες. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι το μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης εκρηκτικής ανόδου ήταν συγκυριακό και δεν μετατράπηκε σε μόνιμη εκλογική βάση.

Στην κατάταξη, η Πλεύση Ελευθερίας παραμένει στην έβδομη θέση. Στην πρόθεση ψήφου υπολείπεται κατά 2,33 ποσοστιαίες μονάδες του ΚΚΕ, το οποίο βρίσκεται στο 6,24%, ενώ μετά την αναγωγή η μεταξύ τους διαφορά διαμορφώνεται στις 2,50 μονάδες. Με τα σημερινά δεδομένα, δεν φαίνεται να μπορεί να διεκδικήσει άμεσα την έκτη θέση.

Αντίθετα, η απόσταση από τη Φωνή Λογικής είναι αισθητά μικρότερη. Η Πλεύση Ελευθερίας προηγείται κατά 0,88 ποσοστιαίες μονάδες στην πρόθεση ψήφου και κατά 1,30 μονάδες μετά την αναγωγή. Το προβάδισμα είναι σαφές, αλλά όχι αρκετά μεγάλο ώστε να αποκλείει μια μελλοντική αλλαγή συσχετισμών, ιδιαίτερα αν επαναληφθούν χαμηλές επιδόσεις όπως εκείνη του Αυγούστου.

Η υποθετική κατανομή εδρών εμφανίζει την Πλεύση Ελευθερίας να διατηρεί περίπου 14 έδρες, όσες και τον Ιούνιο. Η σταθερότητα αυτή επιβεβαιώνει ότι, με βάση τον συνολικό μέσο όρο, το κόμμα παραμένει ένας υπολογίσιμος κοινοβουλευτικός παράγοντας, χωρίς όμως να διαθέτει πλέον την ισχύ που θα του επέτρεπε να επηρεάσει αποφασιστικά τα σενάρια σχηματισμού κυβέρνησης.

Οι 14 έδρες θα εξασφάλιζαν μια αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική παρουσία και θα επέτρεπαν στη Ζωή Κωνσταντοπούλου να διατηρήσει υψηλή πολιτική και επικοινωνιακή προβολή. Η κοινοβουλευτική δραστηριότητα αποτελεί άλλωστε ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του κόμματος και βασικό εργαλείο διατήρησης της σχέσης του με το εκλογικό του ακροατήριο.

Η προσωπική παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου εξακολουθεί να αποτελεί το ισχυρότερο πολιτικό κεφάλαιο της Πλεύσης Ελευθερίας. Η έντονη κοινοβουλευτική δραστηριότητα, η ανάδειξη θεμάτων δικαιοσύνης, διαφάνειας, θεσμικής λογοδοσίας και προστασίας των δικαιωμάτων προσφέρουν στο κόμμα ένα σαφές και αναγνωρίσιμο πολιτικό στίγμα.

Η έντονα προσωποκεντρική φυσιογνωμία λειτουργεί, όμως, και ως περιορισμός. Η εκλογική πορεία της Πλεύσης Ελευθερίας εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη δημόσια παρουσία και την πολιτική αποτελεσματικότητα της επικεφαλής της. Η έλλειψη περισσότερων αναγνωρίσιμων στελεχών δυσκολεύει τη διεύρυνση του κόμματος και την ανάπτυξη μιας πιο πολυδιάστατης κυβερνητικής εικόνας.

Η πρόκληση για την Πλεύση Ελευθερίας είναι να μετατρέψει την προσωπική δημοφιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου σε σταθερότερη κομματική ταυτότητα. Η οργανωτική ανάπτυξη, η παρουσία στις εκλογικές περιφέρειες, η ανάδειξη νέων στελεχών και η παρουσίαση ολοκληρωμένων προτάσεων για την οικονομία, την κοινωνική πολιτική, την Υγεία και την εξωτερική πολιτική θα επηρεάσουν καθοριστικά τη μελλοντική της πορεία. Συνεχή πληροφόρηση για τις θέσεις και δράσεις τις Πλεύσης Ελευθερίας θα έχετε στο  Εκλογές 2027

Ο ανταγωνισμός στον ευρύτερο χώρο της αντισυστημικής, προοδευτικής και διαμαρτυρόμενης ψήφου παραμένει ιδιαίτερα έντονος. Η ΕΛ.Α.Σ. έχει εδραιωθεί στη δεύτερη θέση, η Ελπίδα για Δημοκρατία διατηρεί σημαντική επιρροή παρά τη μεγάλη πτώση της, ενώ το ΚΚΕ εμφανίζει ανοδικές τάσεις. Η Πλεύση Ελευθερίας πρέπει, επομένως, να επαναπροσδιορίσει τον διακριτό της ρόλο σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Η υποχώρηση της Ελπίδας για Δημοκρατία δεν φαίνεται προς το παρόν να έχει οδηγήσει σε αντίστοιχη μεγάλη ενίσχυση της Πλεύσης Ελευθερίας. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι οι ψηφοφόροι που απομακρύνονται από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού δεν κατευθύνονται αυτομάτως προς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Χωρίς αναλυτικά στοιχεία εκλογικών ροών, πάντως, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ασφάλεια προς ποιες πολιτικές επιλογές μετακινούνται.

Αντίστοιχα, η εδραίωση της ΕΛ.Α.Σ. περιορίζει σημαντικά τις πιθανότητες επιστροφής της Πλεύσης Ελευθερίας στη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης. Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα έχει καταλάβει μεγάλο μέρος του χώρου της προοδευτικής αντιπολίτευσης και παρουσιάζεται ως εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, αφήνοντας στην Πλεύση περισσότερο τον ρόλο της μαχητικής θεσμικής και κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης.

Η διαφοροποίηση αυτή μπορεί να λειτουργήσει θετικά, εφόσον η Πλεύση Ελευθερίας καταφέρει να πείσει ότι εκπροσωπεί μια συνεπή και ανεξάρτητη φωνή απέναντι τόσο στην κυβέρνηση όσο και στα κόμματα που έχουν ασκήσει εξουσία. Για να επανέλθει, όμως, σε σαφή ανοδική τροχιά, χρειάζεται να διευρύνει την ατζέντα της και να ξεπεράσει την εικόνα ενός κόμματος που στηρίζεται κυρίως στην καταγγελία και στην προσωπική αντιπαράθεση της επικεφαλής του.

Το φθινόπωρο θα αποτελέσει κρίσιμη περίοδο. Ο μεγαλύτερος αριθμός δημοσκοπήσεων του Σεπτεμβρίου θα δείξει αν η χαμηλή επίδοση του 2,9% ήταν μια μεμονωμένη καταγραφή ή η αρχή νέας υποχώρησης. Παράλληλα, η ένταση της πολιτικής αντιπαράθεσης μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης θα προσφέρει στην Πλεύση Ελευθερίας περισσότερες ευκαιρίες δημόσιας παρέμβασης.

Με βάση τον συνολικό μέσο όρο του διμήνου, η Πλεύση Ελευθερίας παραμένει πάνω από το εκλογικό όριο και διατηρεί την έβδομη θέση και τις 14 υποθετικές έδρες. Η δεύτερη συνεχόμενη περίοδος χωρίς απώλειες ενισχύει την εκτίμηση ότι μπορεί να έχει διαμορφωθεί ένας σταθερός εκλογικός πυρήνας κοντά στο 4%.

Το κρίσιμο ερώτημα για τους επόμενους μήνες είναι αν το κόμμα θα επιβεβαιώσει αυτή τη σταθεροποίηση ή αν η τελευταία χαμηλή μέτρηση θα αποδειχθεί προάγγελος νέας πτώσης. Εάν διατηρηθεί στην περιοχή του 4% έως 5%, η κοινοβουλευτική του παρουσία θα παραμείνει το πιθανότερο σενάριο. Εάν, αντίθετα, αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται οι μετρήσεις κοντά ή χαμηλότερα από το 3%, τότε η Πλεύση Ελευθερίας θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με τη μάχη για την είσοδό της στη Βουλή.

Φωνή Λογικής

Οριακά εντός Βουλής και χωρίς περιθώρια εφησυχασμού

Η Φωνή Λογικής διατηρεί στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 την εικόνα αξιοσημείωτης δημοσκοπικής ανθεκτικότητας που παρουσιάζει εδώ και αρκετούς μήνες. Παρά την οριακή υποχώρηση των ποσοστών της, εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ κοντά στο εκλογικό όριο και να διατηρεί ρεαλιστικές πιθανότητες κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Η σταθερότητα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το κόμμα της Αφροδίτης Λατινοπούλου λειτουργεί σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό περιβάλλον. Η μεγάλη άνοδος της Ελληνικής Λύσης και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά περιορίζουν τον διαθέσιμο εκλογικό χώρο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος της Φωνής Λογικής διαμορφώνεται στο 3,03%, έναντι 3,06% τον Ιούνιο. Η υποχώρηση περιορίζεται σε μόλις 0,03 ποσοστιαίες μονάδες ή περίπου 0,98%, επιβεβαιώνοντας ότι το κόμμα διατηρεί ουσιαστικά αμετάβλητη την εκλογική του επιρροή.

Το 3,03%, όμως, βρίσκεται σχεδόν ακριβώς πάνω στο όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ακόμη και μία πολύ μικρή απώλεια θα μπορούσε να μεταφέρει τη Φωνή Λογικής εκτός Βουλής, ενώ μια εξίσου περιορισμένη άνοδος θα ενίσχυε σημαντικά τις πιθανότητες εκλογής βουλευτών.

Οι επιμέρους δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν αισθητή διακύμανση, από 2,5% έως 4%. Σε αρκετές έρευνες το κόμμα καταγράφεται χαμηλότερα από το 3%, ενώ σε άλλες εμφανίζεται να διαθέτει σχετική ασφάλεια. Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνει ότι η κοινοβουλευτική του παρουσία παραμένει απολύτως οριακή και εξαρτάται από μικρές μεταβολές στη συσπείρωση και στη συμμετοχή των ψηφοφόρων.

Μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 3,32%, έναντι 3,45% τον Ιούνιο. Η πτώση κατά 0,13 ποσοστιαίες μονάδες είναι μεγαλύτερη από εκείνη που εμφανίζεται στην πρόθεση ψήφου, χωρίς όμως να αλλάζει τη βασική εικόνα: η Φωνή Λογικής παραμένει οριακά εντός Βουλής.

Οι επιμέρους μετρήσεις μετά την αναγωγή κινούνται σε αρκετά στενότερο εύρος, περίπου από 3,1% έως 3,5%. Η μικρότερη αυτή απόκλιση αποτελεί θετική ένδειξη, καθώς δείχνει ότι οι εταιρείες που δημοσιεύουν αναγωγή συγκλίνουν σε ένα ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από το εκλογικό όριο.

Η αναγωγή προσφέρει μια περισσότερο ευνοϊκή εικόνα, καθώς το όριο του 3% εφαρμόζεται στις έγκυρες ψήφους. Δεν αποτελεί, ωστόσο, εγγύηση εκλογής. Οι δημοσκοπήσεις του Ιουλίου δεν αποτυπώνουν πλήρως την κατάσταση με την οποία το κόμμα εισέρχεται στον Σεπτέμβριο, ενώ η τελική επίδοση θα εξαρτηθεί και από τη συμμετοχή, τη συσπείρωση και το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής.

Σε σύγκριση με τις ευρωεκλογές του 2024, η Φωνή Λογικής εξακολουθεί να εμφανίζει μικρή βελτίωση. Το 3,32% μετά την αναγωγή είναι αυξημένο κατά 0,22 ποσοστιαίες μονάδες από το 3,10% που είχε λάβει τότε. Η διαφορά είναι περιορισμένη, αλλά δείχνει ότι το κόμμα έχει διατηρήσει την εκλογική βάση που του επέτρεψε να αποκτήσει ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική παρουσία.

Πολύ μεγαλύτερη είναι η ενίσχυση σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2023, όταν είχε περιοριστεί περίπου στο 0,43%. Η σημερινή επίδοση είναι αυξημένη κατά 2,89 ποσοστιαίες μονάδες και επιβεβαιώνει ότι η Φωνή Λογικής έχει μετατραπεί από έναν μικρό εξωκοινοβουλευτικό σχηματισμό σε κόμμα με πραγματικές πιθανότητες εισόδου στην επόμενη Βουλή.

Η εκλογική της επιρροή, ωστόσο, δεν έχει ακόμη αποκτήσει το απαραίτητο περιθώριο ασφαλείας. Η Φωνή Λογικής παραμένει το τελευταίο κόμμα που εμφανίζεται να εισέρχεται στην οκτακομματική Βουλή. Η διαφορά ανάμεσα στην όγδοη θέση και στον αποκλεισμό είναι τόσο μικρή, ώστε ακόμη και μετακινήσεις μερικών δεκάτων της μονάδας μπορούν να αλλάξουν εντελώς την κοινοβουλευτική εικόνα.

Στην πρόθεση ψήφου, η Φωνή Λογικής υπολείπεται κατά 0,88 ποσοστιαίες μονάδες της Πλεύσης Ελευθερίας, η οποία βρίσκεται στο 3,91%. Μετά την αναγωγή, η μεταξύ τους διαφορά διευρύνεται στις 1,30 μονάδες. Η έβδομη θέση δεν φαίνεται σήμερα άμεσα προσιτή, ιδιαίτερα εάν η Πλεύση σταθεροποιηθεί κοντά στο 4,5%.

Σημαντικότερη είναι η μάχη με το ΜέΡΑ25 για την τελευταία θέση κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Στην πρόθεση ψήφου, η Φωνή Λογικής προηγείται κατά μόλις 0,49 ποσοστιαίες μονάδες, με το ΜέΡΑ25 στο 2,54%. Μετά την αναγωγή, το προβάδισμα διαμορφώνεται στις 0,58 μονάδες, καθώς το ΜέΡΑ25 φτάνει στο 2,74%.

Η διαφορά αυτή προσφέρει ένα μικρό αλλά όχι ασφαλές προβάδισμα. Εάν το ΜέΡΑ25 συνεχίσει να ενισχύεται ή η Φωνή Λογικής χάσει ακόμη και ένα μικρό μέρος της δύναμής της, η μάχη για την όγδοη θέση μπορεί να ανατραπεί. Παράλληλα, δεν πρέπει να αγνοούνται οι Δημοκράτες ΠΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι παραμένουν χαμηλότερα αλλά θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον ανταγωνισμό εάν παρουσιάσουν μεγαλύτερη άνοδο.

Η υποθετική κατανομή εδρών εμφανίζει τη Φωνή Λογικής να συγκεντρώνει περίπου 10 έδρες, μία λιγότερη σε σχέση με τον Ιούνιο. Πρόκειται για σημαντική κοινοβουλευτική παρουσία, η οποία όμως εξαρτάται απολύτως από την υπέρβαση του εκλογικού ορίου.

Η συγκεκριμένη εκτίμηση είναι περισσότερο εύθραυστη από εκείνη των υπόλοιπων κομμάτων που εμφανίζονται να εισέρχονται στη Βουλή. Μια απώλεια λίγων δεκάτων δεν θα κόστιζε απλώς μία ή δύο έδρες στη Φωνή Λογικής, αλλά θα μπορούσε να την αφήσει χωρίς καθόλου κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι 10 έδρες θα ανακατανέμονταν στα υπόλοιπα κόμματα, επηρεάζοντας ακόμη και τα συνολικά σενάρια αυτοδυναμίας και κυβερνητικών συνεργασιών.

Η προσωπική παρουσία της Αφροδίτης Λατινοπούλου παραμένει το βασικό πλεονέκτημα του κόμματος. Η υψηλή δραστηριότητα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η σαφής πολιτική γλώσσα και η ικανότητά της να παρεμβαίνει άμεσα στην επικαιρότητα προσφέρουν στη Φωνή Λογικής αναγνωρισιμότητα δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το οργανωτικό της μέγεθος.

Η στρατηγική αυτή έχει επιτρέψει τη συγκρότηση ενός συνεκτικού εκλογικού πυρήνα, ιδιαίτερα μεταξύ νεότερων και περισσότερο δραστήριων χρηστών των κοινωνικών δικτύων. Παράλληλα, όμως, ενισχύει την προσωποκεντρική εικόνα του κόμματος και την εξάρτησή του από τη δημόσια παρουσία της επικεφαλής.

Για να αποκτήσει ασφαλέστερη κοινοβουλευτική προοπτική, η Φωνή Λογικής χρειάζεται να διευρύνει το πολιτικό της αποτύπωμα πέρα από τα ζητήματα ταυτότητας, μετανάστευσης, δημόσιας ασφάλειας και πολιτισμικού συντηρητισμού. Η παρουσίαση πληρέστερων θέσεων για την οικονομία, την ακρίβεια, το στεγαστικό, την Υγεία, την Παιδεία και την περιφερειακή ανάπτυξη θα μπορούσε να ενισχύσει την εικόνα μιας πιο ολοκληρωμένης πολιτικής πρότασης. Όλες οι εκλογικές πληροφορίες για τη Φωνή λογικής μπορούν να βρεθούν στο Εκλογές 2027

Ταυτόχρονα, απαιτείται μεγαλύτερη οργανωτική ανάπτυξη και ανάδειξη αναγνωρίσιμων στελεχών στις εκλογικές περιφέρειες. Η μετάβαση από ένα κόμμα που ταυτίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την επικεφαλής του σε έναν σχηματισμό με ευρύτερη παρουσία θα είναι απαραίτητη για να διατηρηθούν τα σημερινά ποσοστά έως τις εθνικές εκλογές.

Ο σημαντικότερος άμεσος ανταγωνιστής στον χώρο της παραμένει η Ελληνική Λύση. Η μεγάλη άνοδος του κόμματος του Κυριάκου Βελόπουλου δείχνει ότι σημαντικό τμήμα της δεξιάς και πατριωτικής ψήφου συγκεντρώνεται σε έναν μεγαλύτερο και ήδη κοινοβουλευτικά εδραιωμένο σχηματισμό. Η Φωνή Λογικής δεν φαίνεται να έχει ωφεληθεί στον ίδιο βαθμό από την αυξημένη σημασία των εθνικών θεμάτων και της μεταναστευτικής πολιτικής.

Η Ελληνική Λύση διαθέτει ισχυρότερες οργανωτικές δομές, μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παρουσία και υψηλότερα ποσοστά, ενώ η Φωνή Λογικής επιχειρεί να διαφοροποιηθεί μέσα από τη νεότερη ηλικία της ηγεσίας της, την έντονη ψηφιακή παρουσία και ένα περισσότερο σύγχρονο επικοινωνιακό ύφος. Η επιτυχία αυτής της διαφοροποίησης θα κρίνει αν μπορούν να συνυπάρξουν εκλογικά οι δύο σχηματισμοί χωρίς η άνοδος του ενός να περιορίζει τον άλλο.

Ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα προκαλεί το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Ένας νέος συντηρητικός και πατριωτικός σχηματισμός θα απευθυνόταν σε σημαντικό βαθμό στο ίδιο εκλογικό ακροατήριο και θα μπορούσε να αφαιρέσει από τη Φωνή Λογικής ακόμη και το μικρό ποσοστό που χωρίζει σήμερα την είσοδο από τον αποκλεισμό.

Σε αντίθεση με την Ελληνική Λύση, η οποία διαθέτει μεγαλύτερο περιθώριο αντοχής απέναντι σε έναν νέο ανταγωνιστή, η Φωνή Λογικής δεν έχει δημοσκοπική ασφάλεια. Ακόμη και μια περιορισμένη μετακίνηση προς ένα κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε να τη μεταφέρει κάτω από το 3%, καθιστώντας το συγκεκριμένο ενδεχόμενο τον μεγαλύτερο εξωτερικό κίνδυνο για τη μελλοντική της πορεία.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και η έναρξη της νέας πολιτικής περιόδου αποτελούν ευκαιρία για την παρουσίαση ενός περισσότερο ολοκληρωμένου πολιτικού και οικονομικού προγράμματος. Η Φωνή Λογικής χρειάζεται να αποδείξει ότι δεν αποτελεί μόνο μια ισχυρή ψηφιακή και επικοινωνιακή παρουσία, αλλά διαθέτει τις θέσεις και τα στελέχη που απαιτούνται για μια ουσιαστική κοινοβουλευτική λειτουργία.

Με τα σημερινά δεδομένα, το κόμμα διατηρεί οριακό προβάδισμα για την είσοδο στη Βουλή. Ο μέσος όρος του 3,03% στην πρόθεση ψήφου και του 3,32% μετά την αναγωγή δεν επιτρέπει ούτε βεβαιότητα αποκλεισμού ούτε βεβαιότητα εκλογής. Η Φωνή Λογικής βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου κάθε νέα δημοσκόπηση μπορεί να αλλάζει την τελική εκτίμηση.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο είναι αν θα μπορέσει να δημιουργήσει ένα ουσιαστικό περιθώριο ασφαλείας πάνω από το 3% ή αν θα παραμείνει εγκλωβισμένη στη ζώνη της οριακής κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Εάν σταθεροποιηθεί πάνω από το 3,5%, οι πιθανότητες εισόδου θα ενισχυθούν σημαντικά. Εάν, αντίθετα, η άνοδος της Ελληνικής Λύσης ή η εμφάνιση ενός νέου συντηρητικού κόμματος της στερήσουν ακόμη και λίγες δεκάδες της μονάδας, η Φωνή Λογικής μπορεί να αποτελέσει το πρώτο θύμα των νέων ανακατατάξεων στον χώρο της Δεξιάς.

ΜέΡΑ25

Μικρή άνοδος και ανοιχτή η μάχη επιστροφής στη Βουλή

Το ΜέΡΑ25 συνεχίζει στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 την ήπια ανοδική πορεία που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται τον Ιούνιο. Η βελτίωση παραμένει περιορισμένη και δεν αρκεί ακόμη για να το επαναφέρει πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, επιβεβαιώνει όμως ότι το κόμμα εξακολουθεί να διαθέτει έναν ανθεκτικό εκλογικό πυρήνα.

Η δημοσκοπική του εικόνα παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς το ΜέΡΑ25 παραμένει επί μακρόν στη στενή ζώνη μεταξύ 2,5% και 3%. Δεν καταγράφει την έντονη μεταβλητότητα άλλων μικρών σχηματισμών, αλλά ούτε έχει καταφέρει να αναπτύξει μέχρι στιγμής τη δυναμική που απαιτείται για μια ασφαλή επιστροφή στη Βουλή.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του κόμματος διαμορφώνεται στο 2,54%, έναντι περίπου 2,45% τον Ιούνιο. Η άνοδος κατά 0,09 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε σχετική ενίσχυση περίπου 3,67%. Πρόκειται για μικρή αλλά θετική μεταβολή, η οποία διατηρεί ζωντανό το σενάριο περαιτέρω ανάκαμψης.

Οι επιμέρους δημοσκοπήσεις παρουσιάζουν, ωστόσο, σημαντική διακύμανση, από 1,5% έως 3%. Σε ορισμένες μετρήσεις το ΜέΡΑ25 προσεγγίζει ή αγγίζει το εκλογικό όριο, ενώ σε άλλες καταγράφεται αισθητά χαμηλότερα. Η απόκλιση αυτή δεν επιτρέπει ακόμη ασφαλή συμπεράσματα για το πραγματικό επίπεδο της εκλογικής του επιρροής.

Ιδιαίτερη επίδραση στον μέσο όρο έχει η χαμηλή καταγραφή του 1,5% σε μία από τις έρευνες του Ιουλίου. Οι υπόλοιπες μετρήσεις κινούνται κατά κανόνα υψηλότερα, αρκετές από αυτές κοντά στο 2,5% έως 3%. Επομένως, το ΜέΡΑ25 φαίνεται να βρίσκεται πιο κοντά στη ζώνη της κοινοβουλευτικής διεκδίκησης από όσο θα υποδήλωνε η χαμηλότερη επιμέρους επίδοσή του.

Μετά την αναγωγή των αναποφάσιστων, ο μέσος όρος των διαθέσιμων δημοσκοπήσεων του Ιουλίου διαμορφώνεται στο 2,74%, έναντι 2,70% τον Ιούνιο. Η βελτίωση περιορίζεται σε 0,04 ποσοστιαίες μονάδες και αποτυπώνει περισσότερο σταθεροποίηση παρά ένα νέο ισχυρό ανοδικό κύμα.

Οι επιμέρους μετρήσεις μετά την αναγωγή κινούνται περίπου από 1,7% έως 3,1%. Σε ορισμένες έρευνες το κόμμα εμφανίζεται ήδη οριακά εντός Βουλής, ενώ σε άλλες απέχει σημαντικά από το κρίσιμο όριο. Η μεγάλη αυτή διαφορά μεταξύ των εταιρειών καθιστά το ΜέΡΑ25 ένα από τα δυσκολότερα κόμματα ως προς την ασφαλή πρόβλεψη της εκλογικής του προοπτικής.

Η αναγωγή προσφέρει μια ελαφρώς ευνοϊκότερη εικόνα από την πρόθεση ψήφου, καθώς περιορίζει την απόσταση από το 3% στις 0,26 ποσοστιαίες μονάδες. Το κενό αυτό δεν είναι μεγάλο, απαιτεί όμως σχετική αύξηση της σημερινής δύναμης κατά περίπου 9,5% για να καλυφθεί. Η επιστροφή στη Βουλή είναι, επομένως, ρεαλιστικό αλλά όχι ακόμη πιθανότερο σενάριο.

Όπως και στις αναλύσεις των υπόλοιπων κομμάτων, πρέπει να επισημανθεί ότι οι δύο μέσοι όροι δεν βασίζονται ακριβώς στο ίδιο σύνολο ερευνών. Η αναγωγή περιλαμβάνει μόνο τις δημοσκοπήσεις που δημοσίευσαν τα απαραίτητα στοιχεία και αφορά κυρίως τον Ιούλιο. Συνεπώς, οι οριακές διαφορές δεν πρέπει να ερμηνεύονται ως απόλυτα συγκρίσιμες μεταβολές.

Σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2024, το ΜέΡΑ25 εμφανίζεται ελαφρώς ενισχυμένο. Το 2,74% μετά την αναγωγή είναι αυξημένο κατά 0,20 ποσοστιαίες μονάδες από το 2,54% που είχε λάβει τότε. Η βελτίωση είναι περιορισμένη, αλλά επιβεβαιώνει ότι το κόμμα έχει διατηρήσει το μεγαλύτερο μέρος της εκλογικής του βάσης.

Ανάλογη είναι η σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2023. Η σημερινή επίδοση είναι αυξημένη κατά 0,24 ποσοστιαίες μονάδες από το 2,50% της τελευταίας βουλευτικής αναμέτρησης. Παρά τη μικρή αυτή άνοδο, το ΜέΡΑ25 εξακολουθεί να βρίσκεται στην ίδια δύσκολη θέση: πολύ κοντά, αλλά κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή.

Η διαχρονική παραμονή του στην περιοχή του 2,5% δείχνει ταυτόχρονα ανθεκτικότητα και στασιμότητα. Από τη μία πλευρά, το κόμμα δεν εξαφανίστηκε μετά την απώλεια της κοινοβουλευτικής του εκπροσώπησης και διατηρεί έναν αναγνωρίσιμο πολιτικό χώρο. Από την άλλη, δεν έχει καταφέρει να προσθέσει το περιορισμένο αλλά καθοριστικό ποσοστό που απαιτείται για την εκλογική του επιστροφή.

Στην κατάταξη, το ΜέΡΑ25 παραμένει το ισχυρότερο από τα κόμματα που εμφανίζονται σήμερα εκτός Βουλής. Στην πρόθεση ψήφου προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ κατά 0,97 ποσοστιαίες μονάδες, των Δημοκρατών ΠΚ κατά 1,31 μονάδες και της ΝΙΚΗΣ κατά 1,56 μονάδες.

Η πραγματική μάχη, όμως, διεξάγεται με τη Φωνή Λογικής. Στην πρόθεση ψήφου, το ΜέΡΑ25 υπολείπεται κατά 0,49 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ μετά την αναγωγή η απόσταση διαμορφώνεται στις 0,58 μονάδες. Πρόκειται για μικρό προβάδισμα της Φωνής Λογικής, το οποίο μπορεί να ανατραπεί εάν συνεχιστεί η ήπια άνοδος του ΜέΡΑ25.

Η οριακή θέση και των δύο κομμάτων καθιστά τη μάχη για την τελευταία κοινοβουλευτική θέση ιδιαίτερα ανοιχτή. Η Φωνή Λογικής εμφανίζεται σήμερα ελαφρώς πάνω από το 3%, ενώ το ΜέΡΑ25 λίγο χαμηλότερα. Μια μετακίνηση μερικών δεκάτων της μονάδας θα μπορούσε είτε να αντιστρέψει τη σειρά είτε να οδηγήσει και τα δύο κόμματα εντός ή εκτός Βουλής.

Με τα σημερινά ποσοστά, το ΜέΡΑ25 δεν συμμετέχει στην υποθετική κατανομή των 300 εδρών. Εάν ξεπεράσει το 3%, θα δημιουργηθεί το σενάριο μιας εννιακομματικής Βουλής, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέα κατανομή των εδρών και θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την επίτευξη αυτοδυναμίας από το πρώτο κόμμα.

Η είσοδος ή ο αποκλεισμός του ΜέΡΑ25 μπορεί, επομένως, να επηρεάσει πολύ περισσότερο από τη δική του κοινοβουλευτική παρουσία. Σε μια εξαιρετικά κατακερματισμένη Βουλή, η προσθήκη ενός ακόμη κόμματος θα μειώσει τις έδρες των μεγαλύτερων σχηματισμών και θα καταστήσει ακόμη πιο σύνθετα τα σενάρια κυβερνητικών συνεργασιών.

Σημαντικό πλεονέκτημα του κόμματος παραμένει η υψηλή αναγνωρισιμότητα του Γιάνη Βαρουφάκη. Το ΜέΡΑ25 διαθέτει σαφή ιδεολογική ταυτότητα, συγκεκριμένες θέσεις για την οικονομία και την Ευρωπαϊκή Ένωση και ένα σταθερό ακροατήριο που εκτιμά τη συνέπεια της κριτικής του απέναντι στις πολιτικές λιτότητας και στο κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο. Και για το ΜέΡΑ25 η πολιτική ενημέρωση ξεχωρίζει στο Εκλογές 2027

Η ίδια αυτή ισχυρή ταύτιση με τον ιδρυτή του αποτελεί, όμως, και περιορισμό. Η δημόσια εικόνα του Γιάνη Βαρουφάκη παραμένει πολωτική και συνδέεται αναπόφευκτα με την κυβερνητική περίοδο του 2015. Για ένα τμήμα των ψηφοφόρων αποτελεί πλεονέκτημα συνέπειας και εμπειρίας, ενώ για ένα άλλο λειτουργεί αποτρεπτικά.

Η εμφάνιση της ΕΛ.Α.Σ. έχει αυξήσει σημαντικά τον ανταγωνισμό στον χώρο της ριζοσπαστικής και αντισυστημικής Αριστεράς. Ο Αλέξης Τσίπρας διαθέτει πολύ μεγαλύτερη εκλογική βάση και προβάλλεται ως εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, περιορίζοντας τον διαθέσιμο χώρο για μικρότερους σχηματισμούς όπως το ΜέΡΑ25.

Παράλληλα, το ΚΚΕ ενισχύεται και η Πλεύση Ελευθερίας παραμένει πάνω από το εκλογικό όριο. Η αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται μέχρι στιγμής να έχει μεταφραστεί σε σημαντική εισροή ψηφοφόρων προς το ΜέΡΑ25, γεγονός που αναδεικνύει τη δυσκολία του κόμματος να αξιοποιήσει τις μεγάλες ανακατατάξεις στον χώρο της Αριστεράς.

Χωρίς αναλυτικά στοιχεία εκλογικών ροών, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ασφάλεια προς ποιες κατευθύνσεις μετακινούνται οι πρώην ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, όμως, σαφές ότι η ΕΛ.Α.Σ. απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της συγκεκριμένης αναδιάταξης, ενώ το ΜέΡΑ25 περιορίζεται σε μια μικρή αλλά σταθερή εκλογική δεξαμενή.

Η οικονομική και κοινωνική συγκυρία προσφέρει δυνητικά ευνοϊκό πεδίο για την πολιτική ατζέντα του κόμματος. Η ακρίβεια, το στεγαστικό, το ιδιωτικό χρέος, οι τραπεζικές χρεώσεις, η αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και η ενεργειακή πολιτική συνδέονται άμεσα με τη διαχρονική κριτική του ΜέΡΑ25 στο ελληνικό και ευρωπαϊκό οικονομικό μοντέλο.

Αντίστοιχα, η αντίθεση στους πολεμικούς εξοπλισμούς, στη στενή συνεργασία με το Ισραήλ και στη συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνείς στρατιωτικούς σχεδιασμούς προσφέρει στο κόμμα δυνατότητα διαφοροποίησης. Στον συγκεκριμένο χώρο, όμως, αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό τόσο από το ΚΚΕ όσο και από άλλα κόμματα της Αριστεράς.

Η πρόκληση για το ΜέΡΑ25 είναι να μετατρέψει τις αναλυτικές και συχνά σύνθετες θέσεις του σε ένα περισσότερο άμεσο πολιτικό μήνυμα. Το κόμμα διαθέτει προγραμματική ταυτότητα, δυσκολεύεται όμως να τη μεταφέρει σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να την μετατρέψει σε εκλογική συσπείρωση.

Απαραίτητη είναι επίσης η ενίσχυση της οργανωτικής παρουσίας και η ανάδειξη περισσότερων αναγνωρίσιμων στελεχών. Η επιστροφή στη Βουλή δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά στην προσωπική παρουσία του Γιάνη Βαρουφάκη. Απαιτεί τοπικά δίκτυα, ενεργή παρουσία στις εκλογικές περιφέρειες και μεγαλύτερη σύνδεση με κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες.

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και η νέα πολιτική περίοδος προσφέρουν στο ΜέΡΑ25 την ευκαιρία να επαναφέρει την οικονομική του ατζέντα στο προσκήνιο. Μια σαφής και κατανοητή πρόταση για το κόστος ζωής, τη στέγαση, το χρέος και την παραγωγική ανασυγκρότηση θα μπορούσε να βοηθήσει το κόμμα να καλύψει την περιορισμένη απόσταση από το 3%.

Με τα σημερινά δεδομένα, το ΜέΡΑ25 παραμένει το κόμμα εκτός Βουλής με τις περισσότερες πιθανότητες κοινοβουλευτικής επιστροφής. Ο μέσος όρος του 2,54% στην πρόθεση ψήφου και του 2,74% μετά την αναγωγή δεν αρκεί ακόμη για εκλογή βουλευτών, αλλά το διατηρεί σαφώς εντός της διεκδίκησης.

Το κρίσιμο ερώτημα για το φθινόπωρο είναι αν η μικρή άνοδος των δύο τελευταίων περιόδων θα επιταχυνθεί ή αν το κόμμα θα παραμείνει εγκλωβισμένο λίγο χαμηλότερα από το εκλογικό όριο. Εάν κερδίσει περίπου τρεις ακόμη δεκάδες της μονάδας, η επιστροφή του στη Βουλή θα γίνει απολύτως ρεαλιστική. Εάν, αντίθετα, η ΕΛ.Α.Σ., το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας συνεχίσουν να απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της αριστερής και αντισυστημικής ψήφου, το ΜέΡΑ25 κινδυνεύει να επαναλάβει το οριακό αλλά πολιτικά καθοριστικό αποτέλεσμα του 2023.

ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ

Πρώτη δημοσκοπική αντίδραση, αλλά η πολιτική επιβίωση παραμένει το βασικό ζητούμενο

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 την πρώτη αξιοσημείωτη δημοσκοπική αντίδραση έπειτα από πολλούς μήνες συνεχούς υποχώρησης. Η μεταβολή αυτή ανακόπτει προσωρινά την καθοδική πορεία του κόμματος, χωρίς όμως να ανατρέπει τη συνολικά εξαιρετικά δυσμενή εικόνα του. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να κινείται πολύ κάτω από το όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και να βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βαθύτερη πολιτική και οργανωτική κρίση της ιστορίας του.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του διμήνου διαμορφώνεται στο 1,57%, αυξημένος κατά 0,36 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Ιούνιο. Πρόκειται για άνοδο της τάξης του 29,75%, τη μεγαλύτερη αναλογικά μεταξύ όλων των κομμάτων της περιόδου. Η υψηλή ποσοστιαία μεταβολή χρειάζεται, ωστόσο, προσεκτική ερμηνεία, καθώς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην εξαιρετικά χαμηλή αφετηρία του ΣΥΡΙΖΑ. Σε απόλυτους αριθμούς, η ενίσχυση παραμένει περιορισμένη και δεν μεταβάλλει ουσιαστικά τη θέση του στον πολιτικό συσχετισμό.

Ανάλογη βελτίωση καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις μετά από αναγωγή αναποφάσιστων. Ο μέσος όρος του Ιουλίου ανέρχεται στο 1,68%, έναντι 1,27% τον Ιούνιο, παρουσιάζοντας άνοδο κατά 0,41 ποσοστιαίες μονάδες. Παρά τη θετική μεταβολή, το κόμμα εξακολουθεί να απέχει 1,32 μονάδες από το εκλογικό όριο του 3%. Για να επιστρέψει σε επίπεδα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης θα χρειαζόταν, με βάση τον σημερινό μέσο όρο, αύξηση της επιρροής του κατά περίπου 79%.

Η απόσταση από τις προηγούμενες εκλογικές επιδόσεις του παραμένει ιστορικά μεγάλη. Το σημερινό 1,68% είναι χαμηλότερο κατά 13,24 ποσοστιαίες μονάδες από το 14,92% των ευρωεκλογών του 2024 και κατά 16,15 μονάδες από το 17,83% των εθνικών εκλογών του Ιουνίου 2023. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στη δέκατη θέση της δημοσκοπικής κατάταξης, πίσω ακόμη και από κόμματα που δεν διαθέτουν σήμερα κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

Η μικρή ανάκαμψη συμπίπτει με μια περίοδο έντονων εσωκομματικών και οργανωτικών εξελίξεων. Οι αποχωρήσεις δεκάδων μελών της Κεντρικής Επιτροπής, η περαιτέρω μετακίνηση στελεχών προς την ΕΛ.Α.Σ. και η συνεχιζόμενη αποδυνάμωση της κοινοβουλευτικής παρουσίας του κόμματος επιβεβαιώνουν το εύρος της κρίσης. Την ίδια στιγμή, η εκλογή της Ρένας Δούρου στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για αυτόνομη συμμετοχή στις επόμενες εθνικές εκλογές επιχειρούν να διαμορφώσουν μια νέα αφετηρία πολιτικής επανεκκίνησης.

Η απόφαση για αυτόνομη κάθοδο μεταβάλλει ουσιαστικά τα δεδομένα σε σχέση με τον Ιούνιο, όταν είχε προαναγγελθεί η μη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές. Το μεθοδολογικό ερώτημα σχετικά με το αν έχει νόημα η συνέχιση της δημοσκοπικής καταγραφής του κόμματος παύει, επομένως, να υφίσταται. Αντίθετα, οι επόμενες μετρήσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα δείξουν αν η μικρή άνοδος του καλοκαιριού αποτελεί την αρχή μιας πραγματικής επανασυσπείρωσης ή απλώς μια πρόσκαιρη αντίδραση μετά την ακραία συρρίκνωση των προηγούμενων μηνών.

Το βασικό πρόβλημα για τον ΣΥΡΙΖΑ παραμένει η απώλεια του πολιτικού και εκλογικού χώρου που κατείχε την προηγούμενη δεκαετία. Η ΕΛ.Α.Σ. έχει αναδειχθεί στον κυρίαρχο πόλο της ευρύτερης Αριστεράς και της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης, ενώ το ΚΚΕ, η Πλεύση Ελευθερίας και το ΜέΡΑ25 διατηρούν ισχυρότερη δημοσκοπική παρουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται πλέον να εξηγήσει με ποιο διακριτό πολιτικό στίγμα μπορεί να απευθυνθεί ξανά στους ψηφοφόρους και γιατί αποτελεί αναγκαία αυτόνομη επιλογή μέσα σε ένα ιδιαίτερα κατακερματισμένο πολιτικό περιβάλλον.

Η οργανωτική ανασυγκρότηση, η αποσαφήνιση της ηγεσίας και της εκλογικής στρατηγικής, η συγκρότηση αξιόπιστων ψηφοδελτίων και η παρουσίαση ενός συνεκτικού πολιτικού προγράμματος αποτελούν προϋποθέσεις για οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης. Χωρίς ουσιαστική επανασύνδεση με κοινωνικές και εκλογικές ομάδες που στο παρελθόν στήριξαν το κόμμα, η αυτόνομη συμμετοχή στις εκλογές κινδυνεύει να έχει περισσότερο συμβολικό παρά κοινοβουλευτικό αποτέλεσμα. Πληροφόρηση για τις προεκλογικές δραστηριότητες και θέσεις στο Εκλογές 2027

Με τα σημερινά δεδομένα, η άνοδος του διμήνου αποτελεί μια πρώτη θετική ένδειξη, όχι όμως απόδειξη πολιτικής ανάκαμψης. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εκτός της υποθετικής κατανομής εδρών και μακριά από το όριο εισόδου στη Βουλή. Το κρίσιμο ερώτημα των επόμενων μηνών είναι αν μπορεί να μετατρέψει αυτή τη μικρή δημοσκοπική αντίδραση σε σταθερή ανοδική τάση ή αν θα παγιωθεί οριστικά ως κόμμα περιορισμένης επιρροής. Η μάχη του δεν αφορά πλέον την επιστροφή στη διεκδίκηση της εξουσίας, αλλά την ανάκτηση στοιχειώδους πολιτικής αξιοπιστίας και, τελικά, την ίδια την κοινοβουλευτική του επιβίωση.

Δημοκράτες ΠΚ

Μικρή ανάκαμψη, αλλά παραμένουν μακριά από τη Βουλή

Οι Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο του Στέφανου Κασσελάκη καταγράφουν το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 μια μικρή δημοσκοπική βελτίωση, διακόπτοντας την πτωτική πορεία των τεσσάρων προηγούμενων μηνών. Η εξέλιξη αποτελεί την πρώτη θετική ένδειξη έπειτα από μια παρατεταμένη περίοδο απωλειών, χωρίς όμως να μεταβάλλει ουσιαστικά τη δυσμενή θέση του κόμματος στο πολιτικό σκηνικό.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του διμήνου διαμορφώνεται στο 1,23%, έναντι περίπου 1,17% τον Ιούνιο. Η άνοδος κατά 0,06 ποσοστιαίες μονάδες ή 5,13% είναι περιορισμένη, αλλά αποκτά συμβολική σημασία επειδή ανακόπτει τη συνεχή υποχώρηση. Παράλληλα, η μοναδική δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Αυγούστου καταγράφει τους Δημοκράτες ΠΚ στο 2,10%, επίδοση αισθητά υψηλότερη από τον μέσο όρο του διμήνου. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα ένδειξη, η οποία όμως χρειάζεται επιβεβαίωση από περισσότερες έρευνες του Σεπτεμβρίου.

Στις δημοσκοπήσεις μετά από αναγωγή αναποφάσιστων, ο μέσος όρος του Ιουλίου ανέρχεται στο 1,68%, έναντι 1,24% τον Ιούνιο. Η βελτίωση κατά 0,44 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε σημαντική αναλογική άνοδο. Και σε αυτή την περίπτωση, όμως, το χαμηλό σημείο εκκίνησης καθιστά τη σχετική μεταβολή εντυπωσιακότερη από την πραγματική ενίσχυση της εκλογικής επιρροής.

Με βάση τον σημερινό μέσο όρο μετά από αναγωγή, το κόμμα απέχει 1,32 ποσοστιαίες μονάδες από το όριο του 3%. Για να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση θα πρέπει ουσιαστικά να υπερδιπλασιάσει τη σημερινή του δύναμη. Επομένως, παρά τη θετική μεταβολή του καλοκαιριού, δεν υπάρχουν ακόμη αριθμητικές ενδείξεις που να καθιστούν ρεαλιστικό ένα σενάριο εισόδου του στην επόμενη Βουλή.

Οι Δημοκράτες ΠΚ παραμένουν στην προτελευταία θέση της δημοσκοπικής κατάταξης, πάνω μόνο από τη ΝΙΚΗ. Βρίσκονται πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παρουσίασε ισχυρότερη ανοδική αντίδραση, αλλά και σε μεγάλη απόσταση από το ΜέΡΑ25 και τη Φωνή Λογικής, τα δύο κόμματα που εμφανίζουν σήμερα τις περισσότερες πιθανότητες να διεκδικήσουν την υπέρβαση του εκλογικού ορίου. Ως αποτέλεσμα, το κόμμα δεν συμμετέχει στην υποθετική κατανομή εδρών της περιόδου.

Η δυσκολία των Δημοκρατών ΠΚ δεν σχετίζεται αποκλειστικά με τη γενικότερη πολυδιάσπαση της κεντροαριστεράς. Το κόμμα εξακολουθεί να αναζητά έναν σαφή και διακριτό πολιτικό ρόλο ανάμεσα στην ΕΛ.Α.Σ., που έχει εδραιωθεί στη δεύτερη θέση, στο ΠΑΣΟΚ, που διατηρεί την τρίτη, και στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί και να συμμετάσχει αυτόνομα στις εκλογές. Παράλληλα, η Πλεύση Ελευθερίας και το ΜέΡΑ25 διεκδικούν επίσης τμήματα του αντισυστημικού και προοδευτικού ακροατηρίου.

Η υψηλή αναγνωρισιμότητα και η έντονη δημόσια παρουσία του Στέφανου Κασσελάκη δεν έχουν μέχρι στιγμής μετατραπεί σε αντίστοιχη κομματική επιρροή. Το πολιτικό εγχείρημα εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πρόσωπο του επικεφαλής του, χωρίς να έχει αποκτήσει ακόμη επαρκώς διακριτή συλλογική ταυτότητα, ισχυρή οργανωτική παρουσία και σαφές προγραμματικό αποτύπωμα. Η ενίσχυση του κομματικού μηχανισμού και η ανάδειξη στελεχών πέρα από τον πρόεδρο αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια πιο ουσιαστική ανάκαμψη. Όλες οι προεκλογικές δημοσιεύσεις των Δημοκρατών ΠΚ στο Εκλογές 2027

Το κρίσιμο ερώτημα για το επόμενο διάστημα είναι αν η καλύτερη επίδοση της δημοσκόπησης του Αυγούστου αποτελεί την αρχή μιας ευρύτερης επανασυσπείρωσης ή μια μεμονωμένη καταγραφή μέσα στα όρια της στατιστικής αβεβαιότητας. Οι δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου θα δείξουν αν οι Δημοκράτες ΠΚ μπορούν να κινηθούν σταθερά προς το 2%, δημιουργώντας μια πρώτη βάση για τη μελλοντική διεκδίκηση του εκλογικού ορίου, ή αν θα επιστρέψουν στα επίπεδα του 1%–1,5%.

Με τα σημερινά δεδομένα, το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου μπορεί να χαρακτηριστεί ως περίοδος ανακοπής της πτώσης και όχι ως περίοδος πραγματικής πολιτικής ανάκαμψης. Οι Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο παραμένουν ενεργοί στο πολιτικό σκηνικό, αλλά εξακολουθούν να απέχουν σημαντικά από τη ζώνη κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Η πρόκληση για το κόμμα δεν είναι απλώς να διατηρήσει τη μικρή θετική μεταβολή του καλοκαιριού, αλλά να αποκτήσει σαφή πολιτική χρησιμότητα και διακριτό λόγο μέσα σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό και κατακερματισμένο χώρο.

ΝΙΚΗ

Οριακή βελτίωση στους μέσους όρους, αλλά παραμένει καθηλωμένη στην τελευταία θέση

Η ΝΙΚΗ παρουσιάζει το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου 2026 μια οριακή βελτίωση των δημοσκοπικών της μέσων όρων, διακόπτοντας προσωρινά την πτωτική πορεία των τεσσάρων προηγούμενων μηνών. Η μεταβολή αυτή, ωστόσο, είναι πολύ περιορισμένη για να θεωρηθεί ένδειξη ουσιαστικής ανάκαμψης. Το κόμμα εξακολουθεί να βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης και να απέχει σημαντικά από το όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης.

Στην πρόθεση ψήφου, ο μέσος όρος του διμήνου διαμορφώνεται στο 0,98%, έναντι περίπου 0,93% τον Ιούνιο. Η αύξηση κατά 0,05 ποσοστιαίες μονάδες ή 5,38% είναι η μικρότερη θετική μεταβολή μεταξύ των κομμάτων που ενισχύθηκαν την εξεταζόμενη περίοδο. Ουσιαστικά, η ΝΙΚΗ παραμένει καθηλωμένη κοντά στο 1%, χωρίς ακόμη να εμφανίζει σαφή δυναμική επανασυσπείρωσης.

Στις δημοσκοπήσεις μετά από αναγωγή αναποφάσιστων, ο μέσος όρος του Ιουλίου ανέρχεται στο 1,18%, έναντι 1,03% τον Ιούνιο. Η βελτίωση κατά 0,15 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοιχεί σε αναλογική άνοδο περίπου 14,56%. Όπως και στην περίπτωση άλλων κομμάτων με πολύ χαμηλά ποσοστά, η σχετική αύξηση εμφανίζεται μεγαλύτερη λόγω της περιορισμένης αφετηρίας και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως ουσιαστική αλλαγή της εκλογικής δυναμικής.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και η τελευταία χρονικά καταγραφή. Στη μοναδική δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στα τέλη Αυγούστου, η ΝΙΚΗ περιορίζεται στο 0,30% στην πρόθεση ψήφου. Η επίδοση αυτή βρίσκεται σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο όρο του διμήνου και δείχνει ότι η μικρή αριθμητική βελτίωση στηρίζεται κυρίως στις μετρήσεις του Ιουλίου. Μία μόνο δημοσκόπηση δεν αρκεί για ασφαλή συμπεράσματα, αποτελεί όμως αρνητική ένδειξη που θα πρέπει να αξιολογηθεί σε συνδυασμό με τις έρευνες του Σεπτεμβρίου.

Με βάση τον μέσο όρο μετά από αναγωγή, η ΝΙΚΗ απέχει 1,82 ποσοστιαίες μονάδες από το όριο του 3%. Για να επιστρέψει σε επίπεδα κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης θα πρέπει να αυξήσει τη σημερινή εκλογική της επιρροή κατά περίπου 154%. Επομένως, ακόμη και μια σταδιακή βελτίωση των ποσοστών δεν θα ήταν αρκετή χωρίς μια πολύ ισχυρότερη πολιτική και δημοσκοπική ανατροπή.

Η απόσταση από τις δύο τελευταίες εκλογικές επιδόσεις του κόμματος παραμένει μεγάλη. Το σημερινό 1,18% είναι χαμηλότερο κατά 3,19 ποσοστιαίες μονάδες από το 4,37% των ευρωεκλογών του 2024 και κατά 2,52 μονάδες από το 3,70% των εθνικών εκλογών του Ιουνίου 2023. Πρόκειται για απώλεια περίπου του 73% της επιρροής που διέθετε στις ευρωεκλογές, στοιχείο που αποτυπώνει το εύρος της δημοσκοπικής συρρίκνωσης.

Η ΝΙΚΗ βρίσκεται πλέον πίσω από όλα τα κόμματα που παρακολουθούνται συστηματικά και δεν συμμετέχει στην υποθετική κατανομή εδρών. Ακόμη και οι Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο, που επίσης κινούνται πολύ μακριά από τη Βουλή, καταγράφουν υψηλότερο μέσο όρο. Η τελευταία θέση δεν αποτελεί απλώς ζήτημα κατάταξης, αλλά ένδειξη ότι το κόμμα δυσκολεύεται να διατηρήσει την πολιτική ορατότητα και τη δυναμική που του επέτρεψαν να εισέλθει στη Βουλή το 2023.

Η υποχώρηση της ΝΙΚΗΣ συνδέεται με τον αυξημένο ανταγωνισμό στον συντηρητικό, πατριωτικό και αντισυστημικό χώρο. Η Ελληνική Λύση ενισχύθηκε σημαντικά και κατέλαβε την τέταρτη θέση, η Ελπίδα για Δημοκρατία διατηρεί πολλαπλάσια ποσοστά παρά τις απώλειές της, ενώ η Φωνή Λογικής παραμένει οριακά εντός της κοινοβουλευτικής ζώνης. Το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να περιορίσει ακόμη περισσότερο το διαθέσιμο εκλογικό ακροατήριο και να εντείνει τις πιέσεις.

Το γεγονός ότι η Ελπίδα για Δημοκρατία παρουσίασε αισθητή υποχώρηση κατά το εξεταζόμενο δίμηνο, χωρίς η ΝΙΚΗ να αποκομίσει ουσιαστικά δημοσκοπικά οφέλη, αποτελεί επίσης αρνητικό εύρημα. Υποδηλώνει ότι οι ψηφοφόροι που απομακρύνονται από νεότερους σχηματισμούς του ίδιου ευρύτερου χώρου δεν επιστρέφουν αυτομάτως στη ΝΙΚΗ, αλλά κατευθύνονται προς άλλες επιλογές ή στην αδιευκρίνιστη ψήφο. Και η ΝΙΚΗ έχει την δική της σελίδα πληροφόρησης στο Εκλογές 2027

Το βασικό ζητούμενο για το κόμμα δεν είναι πλέον η άμεση επιστροφή πάνω από το 3%, αλλά η ανάκτηση ενός σαφούς και διακριτού πολιτικού ρόλου. Η ΝΙΚΗ καλείται να επανασυνδεθεί με το ακροατήριο που τη στήριξε το 2023, να ενισχύσει την πολιτική και οργανωτική της παρουσία και να εξηγήσει με πειστικό τρόπο γιατί εξακολουθεί να αποτελεί αναγκαία επιλογή σε έναν χώρο με αυξανόμενο αριθμό ανταγωνιστικών κομμάτων.

Με τα σημερινά δεδομένα, το δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου δεν σηματοδοτεί δημοσκοπική ανάκαμψη, αλλά μια οριακή αριθμητική διόρθωση μετά από τέσσερις μήνες συνεχούς πτώσης. Η ΝΙΚΗ παραμένει μακριά από τη Βουλή και βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο περαιτέρω πολιτικής περιθωριοποίησης. Οι δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου θα δείξουν αν μπορεί να σταθεροποιηθεί τουλάχιστον πάνω από το 1% ή αν η τελευταία μέτρηση του Αυγούστου προαναγγέλλει μια νέα περίοδο υποχώρησης.

---

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ ΨΗΦΟΥ Ιούλιος – Αύγουστος 2026

Αύγουστος 2026

Ιούλιος 2026

Δημοσκοπήσεις μετά από ΑΝΑΓΩΓΗ Ιούλιος – Αύγουστος 2026

---

Ανάλυση ανά δημοσκόπηση

Interview για τo politic.gr (18-24/08/26) Πρόθεση ψήφου

Η πρώτη δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου της νέας εκλογικής περιόδου 2026–2027 από την Interview για το politic.gr, με διάστημα διεξαγωγής 18–24 Αυγούστου 2026 και δείγμα 3.419 ατόμων, καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία σταθερά πρώτη με 26,5%, παρά τη μικρή υποχώρηση -0,3 μονάδων σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη — ΕΛ.Α.Σ. παραμένει στη δεύτερη θέση, αλλά υποχωρεί στο 14,5% με απώλειες -1,3 μονάδων, με αποτέλεσμα η διαφορά ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ. να ανοίγει στις 12 μονάδες. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει τρίτο με 10,0% και οριακή πτώση -0,1, ενώ η Ελληνική Λύση ανεβαίνει ελαφρά στο 9,0% (+0,1) και πλησιάζει σε απόσταση μόλις μίας μονάδας από το ΠΑΣΟΚ. Το ΚΚΕ ενισχύεται στο 6,1% (+0,2), ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία καταγράφει τη μεγαλύτερη πτώση της μέτρησης, υποχωρώντας στο 3,6% με απώλειες -1,7 μονάδων. Το politic.gr επίσης επισημαίνει ότι η Ελπίδα πέφτει από το 5,3% του προηγούμενου μήνα, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. υποχωρεί από το 15,8% στο 14,5%.

Στα μικρότερα κόμματα, η Φωνή Λογικής βρίσκεται στο 3,1% (+0,1) και παραμένει πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας μένει σταθερή στο 2,9% και το ΜέΡΑ25 υποχωρεί στο 2,8% (-0,3), διαμορφώνοντας ξανά μια οριακή ζώνη γύρω από το 3%. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει στο 2,0% με σημαντική σχετική ενίσχυση +1,0 μονάδας, χωρίς όμως να προσεγγίζει ακόμη το κοινοβουλευτικό όριο, ενώ οι Δημοκράτες κινούνται στο 2,1% (-0,1) και η ΝΙΚΗ παραμένει στο 0,3%. Ιδιαίτερο πολιτικό βάρος έχει η αύξηση των αναποφάσιστων στο 10,6%, στοιχείο που δείχνει ότι η ρευστότητα παραμένει υψηλή στην αρχή της νέας εκλογικής περιόδου. Στα κοινωνικά ευρήματα, το politic.gr καταγράφει οριακό προβάδισμα του αιτήματος για «εκλογές τώρα» με 51% έναντι 46% που προτιμά ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας, ενώ παράλληλα το 60% θέλει κυβέρνηση από την πρώτη κάλπη, δείχνοντας διάθεση για γρήγορη πολιτική λύση και όχι παρατεταμένη εκλογική εκκρεμότητα.

---

Marc για την εφημερίδα Πρώτο Θέμα (20-23/07/26) 

Η τελευταία δημοσκόπηση μετά από αναγωγή της Marc για την εφημερίδα Πρώτο Θέμα, με διάστημα διεξαγωγής 20–23 Ιουλίου 2026 και δείγμα 1.178 ατόμων, δείχνει τη Νέα Δημοκρατία να παραμένει σταθερά πρώτη με 30,5%, καταγράφοντας μικρή άνοδο +0,3 μονάδων σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση διατηρείται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη — ΕΛ.Α.Σ. με 16,8% και επίσης άνοδο +0,3, με τη διαφορά από τη ΝΔ να διαμορφώνεται στις 13,7 μονάδες. Το ΠΑΣΟΚ ενισχύεται στο 11,0% (+0,5), ενώ ακολουθούν η Ελληνική Λύση με 7,5% (+0,5), η Ελπίδα για Δημοκρατία με 7,4%, αλλά με πολύ μεγάλη υποχώρηση -3,1 μονάδων, και το ΚΚΕ με 6,7% (+0,2). Η εικόνα δείχνει ότι η ΝΔ παραμένει πάνω από το ψυχολογικό όριο του 30%, η ΕΛ.Α.Σ. παγιώνεται καθαρά στη δεύτερη θέση, ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία φαίνεται να δέχεται την ισχυρότερη πίεση της περιόδου. Στα μικρότερα κόμματα, η Πλεύση Ελευθερίας βρίσκεται στο 5,5% (+0,2), η Φωνή Λογικής ανεβαίνει στο 3,5% με σημαντική ενίσχυση +0,8, ενώ το ΜέΡΑ25 φτάνει στο 3,1% (+0,3), οριακά πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πολύ χαμηλά στο 1,3% (+0,1), η ΝΙΚΗ στο 1,4% (+0,2) και οι Δημοκράτες στο 1,1% με μικρή πτώση -0,2. Από τα κοινωνικά και πολιτικά ευρήματα που παρουσιάζει το Πρώτο Θέμα, προκύπτει ότι η παράσταση νίκης ευνοεί καθαρά τη Νέα Δημοκρατία, ότι η αδιευκρίνιστη ψήφος παραμένει κρίσιμος παράγοντας, ενώ σημαντικό εύρημα είναι πως οι πολίτες σε μεγάλο βαθμό θεωρούν πιθανότερη την εξάντληση της τετραετίας.

---

Interview για το politic.gr (15-20/07/26) Πρόθεση ψήφου

Η νέα δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου της Interview για το politic.gr, με διάστημα διεξαγωγής 15–20 Ιουλίου 2026 και δείγμα 3.419 ατόμων, καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία σταθερά πρώτη με 26,8%, χωρίς μεταβολή σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση παραμένει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) με 15,8%, ενισχυμένη κατά +0,5 μονάδες, διατηρώντας διαφορά 11 μονάδων από τη ΝΔ και προβάδισμα 5,7 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο υποχωρεί στο 10,1% με απώλειες -1,0 μονάδας. Η Ελληνική Λύση καταγράφει ισχυρή άνοδο στο 8,9% (+1,3) και πλησιάζει πλέον το ΠΑΣΟΚ σε απόσταση μόλις 1,2 μονάδας, ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία υποχωρεί στο 5,3% (-1,3), συνεχίζοντας την πτωτική διόρθωση μετά την αρχική δυναμική της. Τα βασικά ποσοστά και η διαφορά ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ. επιβεβαιώνονται και από την παρουσίαση του politic.gr. Στα μικρότερα κόμματα, το ΚΚΕ ανεβαίνει στο 5,9% (+1,0), το ΜέΡΑ25 φτάνει στο 3,1% (+0,8) και η Φωνή Λογικής παραμένει στο 3,0%, δημιουργώντας μια οριακή ζώνη γύρω από το εκλογικό όριο μαζί με την Πλεύση Ελευθερίας, η οποία βρίσκεται στο 2,9% (+0,1). Οι Δημοκράτες ανεβαίνουν στο 2,4% (+0,6), ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα με 1,0% παρά την άνοδο +0,4, ενώ η ΝΙΚΗ υποχωρεί στο 0,3% (-0,2).

Στα κοινωνικά και θεσμικά ευρήματα, η έρευνα αποτυπώνει βαθιά κρίση εμπιστοσύνης: μόλις 8% εμπιστεύεται τα κόμματα, 17% τη Βουλή και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, 23% τη Δικαιοσύνη, ενώ ο στρατός είναι η μόνη καθαρά θετική εξαίρεση με 62% θετικές κρίσεις. Ιδιαίτερα πολιτικά βαρύ είναι και το εύρημα ότι 44% θεωρεί πως οι μικρομεσαίοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι η κοινωνική ομάδα που έχει αδικηθεί περισσότερο από την κυβερνητική πολιτική.

---

GPO για το iefimerida.gr (06-09/07/26)

Η τελευταία δημοσκόπηση της GPO για το iefimerida.gr, με διάστημα διεξαγωγής 6–9 Ιουλίου 2026 και δείγμα 1.000 ατόμων, δείχνει τη Νέα Δημοκρατία να παραμένει σταθερά πρώτη με 29,3%, καταγράφοντας οριακή υποχώρηση -0,1 μονάδων σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) με 16,6%, ενισχυμένη κατά +0,3, επιβεβαιώνοντας τη σταθεροποίησή της ως βασικού πόλου της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί στο 10,8% με απώλειες -0,7, ενώ ακολουθούν το ΚΚΕ και η Ελληνική Λύση, αμφότερα στο 9,1%, με το ΚΚΕ να έχει μικρή άνοδο +0,1 και την Ελληνική Λύση οριακή πτώση -0,1. Η Ελπίδα για Δημοκρατία συνεχίζει την καθοδική διόρθωση και βρίσκεται στο 7,0% με -0,8, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας ενισχύεται στο 4,6% με +0,3. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται και από την ανάλυση του iefimerida, που σημειώνει πως η ΝΔ παραμένει πρώτη, η ΕΛ.Α.Σ. δεύτερη και ΠΑΣΟΚ/Ελπίδα καταγράφουν πτωτική πορεία. Στα μικρότερα κόμματα, η Φωνή Λογικής ανεβαίνει στο 3,2% με άνοδο +0,6, περνώντας πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης στην εκτίμηση ψήφου, ενώ το ΜέΡΑ25 υποχωρεί στο 1,7% με σημαντική πτώση -1,2. Η ΝΙΚΗ καταγράφει επίσης 1,7%, ενισχυμένη κατά +0,6, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πολύ χαμηλά στο 1,6%, παρά τη μικρή άνοδο +0,4. Το Άλλο κόμμα φτάνει το 5,3% με +0,6, ένδειξη ότι εξακολουθεί να υπάρχει διάχυτη πολιτική ρευστότητα εκτός των βασικών σχηματισμών.

Στα κοινωνικά ευρήματα, η έρευνα αποτυπώνει έντονη δυσαρέσκεια: οι αρνητικές αξιολογήσεις για τους κυβερνητικούς χειρισμούς φτάνουν το 68,6%, ενώ ακόμη υψηλότερη είναι η αρνητική αξιολόγηση του ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευσης, στο 79,6%. Ως βασικά κριτήρια ψήφου κυριαρχούν η ακρίβεια με 68,5%, τα ζητήματα διαφθοράς και κράτους δικαίου με 49,9% και τα κοινωνικά ζητήματα, όπως υγεία, παιδεία, στέγαση και εργασία, με 41,8%.

ALCO για τον Εφημερίδα των συντακτών (06-09/07/26)

Η νέα δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου της ALCO για την Εφημερίδα των Συντακτών, με διάστημα διεξαγωγής 6–9 Ιουλίου 2026 και δείγμα 1.000 ατόμων, επιβεβαιώνει την τάση διαμόρφωσης ενός νέου άξονα πολιτικού ανταγωνισμού ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.). Η ΝΔ παραμένει πρώτη με 24,6%, ενισχυμένη κατά +0,6 μονάδες, ενώ η ΕΛ.Α.Σ. ανεβαίνει στο 15,3%, επίσης με άνοδο +0,6 μονάδων, διατηρώντας τη διαφορά στις 9,3 μονάδες. Το στοιχείο αυτό συνδέεται και με την κεντρική ανάγνωση της ίδιας της δημοσκόπησης, η οποία κάνει λόγο για πορεία προς νέο διπολισμό ΝΔ–ΕΛ.Α.Σ., με την ΕΛ.Α.Σ. να εμφανίζει σταθερά ανοδική τάση. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί στο 9,7% (-0,7) και απομακρύνεται περισσότερο από τη δεύτερη θέση, ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία καταγράφει αισθητή πτώση στο 6,4% (-1,4), επιβεβαιώνοντας ότι μετά την αρχική δυναμική της εισόδου της περνά σε φάση διόρθωσης. Στα υπόλοιπα κόμματα, η Ελληνική Λύση βρίσκεται στο 6,9% με μικρή άνοδο +0,2, ενώ το ΚΚΕ υποχωρεί στο 6,2% (-0,2). Η Πλεύση Ελευθερίας ενισχύεται στο 3,6% (+0,5) και διατηρείται πάνω από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ενώ το ΜέΡΑ25 ανεβαίνει στο 2,7% (+0,4) και η Φωνή Λογικής στο 2,5% (+0,2), χωρίς πάντως να περνούν το 3%. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει πολύ χαμηλά στο 1,2% (-0,1), η ΝΙΚΗ μένει αμετάβλητη στο 1,4%, ενώ οι Δημοκράτες υποχωρούν στο 0,5% (-0,5).

Η ευρύτερη εικόνα της έρευνας δείχνει ότι η ακρίβεια και η διαφθορά λειτουργούν ως βασικά κοινωνικά «αγκάθια», με την ALCO να καταγράφει την ακρίβεια ως πρώτο πρόβλημα και τη διαφθορά ως δεύτερο, ενώ το 60% εκτιμά ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι σήμερα μεγαλύτερα από το 2019.

Pulse RC για τον ΣΚΑΪ (03-07/07/26)

Η τελευταία δημοσκόπηση μετά από αναγωγή της Pulse RC για τον ΣΚΑΪ, με διάστημα διεξαγωγής 3–7 Ιουλίου 2026 και δείγμα 1.126 ατόμων, καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία στην πρώτη θέση με 30,0%, ενισχυμένη κατά +0,5 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) με 17,0%, σημειώνοντας σημαντική άνοδο +1,5 μονάδων, γεγονός που επιβεβαιώνει την εδραίωσή της ως βασικού πόλου της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει αμετάβλητο στο 11,5%, διατηρώντας την τρίτη θέση αλλά χωρίς να μειώνει την απόσταση από την ΕΛ.Α.Σ., ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία υποχωρεί αισθητά στο 8,5%, με απώλειες -2,5 μονάδων, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αρνητική μεταβολή της μέτρησης. Στα υπόλοιπα κόμματα, η Ελληνική Λύση εμφανίζει ισχυρή άνοδο στο 8,0% (+1,5), πλησιάζοντας την Ελπίδα για Δημοκρατία και ενισχύοντας τη θέση της στον χώρο δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Το ΚΚΕ παραμένει σταθερό στο 7,0%, όπως και η Πλεύση Ελευθερίας στο 5,0%. Η Φωνή Λογικής διατηρείται στο 3,5%, ενώ το ΜέΡΑ25 βρίσκεται ακριβώς στο όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης με 3,0%. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχωρεί στο 2,0% (-0,5), παραμένοντας εκτός Βουλής, ενώ ΝΙΚΗ και Δημοκράτες καταγράφουν από 1,0%, χωρίς μεταβολή. Συνολικά, η μέτρηση της Pulse δείχνει ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας και της ΕΛ.Α.Σ., σημαντική πτώση της Ελπίδας για Δημοκρατία και αξιοσημείωτη άνοδο της Ελληνικής Λύσης

MRB – τάσεις (24/6/26-03/07/26)

Η νέα δημοσκόπηση μετά από αναγωγή της MRB που αφορά τις εξαμηνιαίες τάσεις, με διάστημα διεξαγωγής 24 Ιουνίου – 3 Ιουλίου 2026 και δείγμα 2.000 ατόμων, είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί αποτελεί την πρώτη μέτρηση της εταιρείας που ενσωματώνει τα δύο νέα κόμματα. Έτσι, ολοκληρώνεται πλέον η εικόνα από το σύνολο των βασικών δημοσκοπικών εταιρειών. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει πρώτη με 29,0%, σημειώνοντας μικρή άνοδο +0,2 μονάδων, ενώ στη δεύτερη θέση εμφανίζεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) με 17,6%, καταγράφοντας ισχυρή είσοδο και επιβεβαιώνοντας τη δυναμική που είχαν ήδη δείξει οι προηγούμενες εταιρείες. Η Ελπίδα για Δημοκρατία καταγράφεται στο 8,8%, ποσοστό που την τοποθετεί επίσης σε υψηλή θέση, κοντά στην Ελληνική Λύση που βρίσκεται στο 8,7%. Η ενσωμάτωση των νέων κομμάτων στη μέτρηση της MRB προκαλεί ισχυρές μεταβολές σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί στο 11,1% με πτώση -3,4 μονάδων, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει μεγάλη κάμψη στο 1,5% με απώλειες -3,5 μονάδων. Σημαντικές απώλειες εμφανίζουν επίσης η Πλεύση Ελευθερίας στο 5,0% (-5,1), η Ελληνική Λύση στο 8,7% (-2,2) και οι Δημοκράτες ΠΚ στο 2,1% (-1,1). Το ΚΚΕ υποχωρεί πιο ήπια στο 7,3% (-0,4), η Φωνή Λογικής βρίσκεται στο 3,3% (-0,7), ενώ το ΜέΡΑ25 εμφανίζει μικρή άνοδο στο 3,0% (+0,2). Συνολικά, η μέτρηση της MRB επιβεβαιώνει ότι η είσοδος της ΕΛ.Α.Σ. και της Ελπίδας για Δημοκρατία δεν αποτελεί συγκυριακό εύρημα μιας ή δύο εταιρειών, αλλά βασικό στοιχείο του νέου πολιτικού σκηνικού.

Interview για το political.gr (02-06/07/26)

Η τελευταία δημοσκόπηση μετά από αναγωγή της Interview για το political.gr, με διάστημα διεξαγωγής 2–6 Ιουλίου 2026, καταγράφει τη Νέα Δημοκρατία στην πρώτη θέση με 30,1%, παρά την υποχώρηση κατά 1,1 μονάδα σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Στη δεύτερη θέση ενισχύεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), η οποία φτάνει στο 17,4% με άνοδο +1,4 μονάδων, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της ως βασικού πόλου της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ υποχωρεί σημαντικά στο 12,3% με απώλειες -2,4 μονάδων, γεγονός που διευρύνει την απόστασή του από την ΕΛ.Α.Σ. και ενισχύει την εικόνα αναδιάταξης στον χώρο της κεντροαριστεράς. Η Ελληνική Λύση ανεβαίνει στο 8,8% (+0,6), ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία υποχωρεί στο 7,4% (-0,7), παραμένοντας πάντως σε υψηλά επίπεδα κοινοβουλευτικής επιρροής. Στα μικρότερα κόμματα, το ΚΚΕ εμφανίζει αισθητή άνοδο στο 5,5% (+0,9), ενώ η Φωνή Λογικής βρίσκεται στο 3,1%, παρά τη σημαντική πτώση -0,9 μονάδων, διατηρώντας οριακά θέση εντός Βουλής με βάση την αναγωγή. Η Πλεύση Ελευθερίας καταγράφει 3,0% με μικρή υποχώρηση -0,3, ακριβώς πάνω στο εκλογικό όριο, ενώ το ΜέΡΑ25 ανεβαίνει στο 2,9% (+0,4) και βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στη ζώνη κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα με 0,7% (+0,1), η ΝΙΚΗ στο 0,6% (+0,2) και οι Δημοκράτες στο 2,5% (+0,5). Συνολικά, η μέτρηση δείχνει μεν διατήρηση της πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και σαφή ενίσχυση της ΕΛ.Α.Σ., την ώρα που ΠΑΣΟΚ, Ελπίδα και Φωνή Λογικής δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα.

Prorata για την Εφημερίδα των Συντακτών (26/06/26 – 03/07/26)

Η νέα δημοσκόπηση πρόθεσης ψήφου της Prorata για την Εφημερίδα των Συντακτών (26 Ιουνίου – 3 Ιουλίου 2026, δείγμα 1.200 ατόμων) επιβεβαιώνει τη διαμόρφωση ενός νέου και περισσότερο πολυκερματισμένου πολιτικού σκηνικού. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει στην πρώτη θέση με 25,0%, καταγράφοντας άνοδο κατά 1 ποσοστιαία μονάδα σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της εταιρείας. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) με 15,5%, επίσης ενισχυμένη κατά 1 μονάδα, διατηρώντας τη διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία σε μονοψήφια επίπεδα (9,5 μονάδες). Το ΠΑΣΟΚ παραμένει σταθερό στο 8,5%, ενώ η Ελπίδα για Δημοκρατία υποχωρεί κατά 1 μονάδα, από το 9,5% στο 8,5%, με αποτέλεσμα τα δύο κόμματα να εμφανίζονται πλέον ισόπαλα στην τρίτη θέση. Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνει την παγίωση ενός νέου τριπολικού – ή και τετραπολικού – πολιτικού σκηνικού στον χώρο της αντιπολίτευσης. Στα υπόλοιπα κόμματα, η Φωνή Λογικής καταγράφει αξιοσημείωτη άνοδο, φτάνοντας το 4,0% (+0,5), ενισχύοντας τις πιθανότητες κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Αντίθετα, το ΚΚΕ υποχωρεί στο 5,5% (-0,5) και η Ελληνική Λύση στο 7,0% (-1,0), ενώ η Πλεύση Ελευθερίας παραμένει σταθερή στο 3,5% και το ΜέΡΑ25 στο 3,0%. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να κινείται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα με 2,0%, χωρίς μεταβολή σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, ενώ η ΝΙΚΗ και οι Δημοκράτες παραμένουν εκτός κοινοβουλευτικής ζώνης. Συνολικά, η νέα μέτρηση της Prorata καταγράφει μια περαιτέρω ενίσχυση των δύο βασικών πόλων του νέου πολιτικού συστήματος – της Νέας Δημοκρατίας και της ΕΛ.Α.Σ. – ενώ παράλληλα αποτυπώνει τη συνεχιζόμενη αναζήτηση πολιτικής εκπροσώπησης από ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος.

---